Jumaat, 31 Disember 2010

Semakin Hampir....


2010 baru sahaja berlabuh....maka 2011 membuka tirai baharu.
Apabila tirai 2011 dibuka, bererti umur juga semakin bertambah. Apabila sy menoleh ke belakang, memang byk yg tertinggal. Byk peluang sy tinggalkan begitu sahaja. Terlalu taksub dengan pencapaian dunia hingga terlupa tempat yg abadi di sana. Bertanya sendiri dlm diri : apa yg akan sy bawa ke sana nanti?????

Umur semakin hampir ke garisan pemisah antara dunia dan di sana. Ke mana kita akan di tempatkan nanti? Banyak manakah amalan yg telah kita lakukan dgn sejujur2nya kepada Dia. Adakah tangan kiri tidak mengetahui stiap pemberian drp tangan kanan? Mampukah kita menyembunyikan setiap kebaikan yg telah dilakukan?

Mengimbas kembali perkara2 yg dilakukan sbg modal untuk ke sana, amat sedikit jika dibandingkan dgn anugerah yg diberikan olehNya kepada sy. Sy ingin mencapai redhaNya cuma adakalanya kesibukan harian, sy gagal mcari ruang untuk masuk ke jalanNya. Sy tahu, masa bukan penghalang utama kerana Dia telah menetapkan masa secukupnya untuk sy, cuma sy yg tidak pandai membahagikan masa. Benarlah apa yg tertulis dalam kitab suci al-Qur'an surah Al-'Asr (Demi Masa): 

Demi masa! Sesungguhnya manusia berada dalam kerugian, kecuali orang-orang yang beriman dan beramal soleh, dan mereka yang berpesan-pesan dengan kebenaran serta berpesan-pesan dengan kesabaran.

Walaupun sy tahu manusia tidak sehebat mana dalam mencaturkan kehidupan, tetapi sbg manusia biasa, sy juga punya keinginan. Alangkah baiknya jika sy berada dlm keluarga yg mempunyai pegangan agama yg baik agar sy tidak tersasar daripada awal. Namun, sy akur dan pcaya, setiap yg telah ditetapkan tentu ada sesuatu  di sebaliknya. Tuhan memberi sy akal dan fikiran utk berfikir dan bertindak, dan tidak ada sebab sy menyesali  kisah silam sy. 

Sy harus mencari ilmu Allah ini kerana sy cukup dewasa untuk mencari sesuatu yg diredhaiNya. Kelemahan yg berlaku dlm proses mendewasakan sy, tidak  harus  diulangi lagi ketika membesarkan anak2 sy kini. Sebagai ibu yg bertanggungjawab membesarkan anak2, sy berjanji tidak akan berlaku lagi kesilapan silam semasa kedua2 ibu bapa sy. Sy akur, kelemahan kedua2 org tua sy dahulu akibat kejahilan generasi pada masa itu. Sy berjanji, anak2 sy akan dididik berlandaskan agama suci ini dengan segala kudrat yg Allah berikan pada sy. Dan, selebihnya sy serahkan pada Allah swt. 

            Sesungguhnya, setiap tahun Hijrah dan tahun Masihi berganti, bermakna kita         semakin hampir menemuiNya. Seringlah kita renungkan, sejauh mana kita telah mencari dan memperolehi keredhaanNya dalam meneruskan kehidupan yg entah bila akan berakhirnya. Ajal tidak mengenal sesiapa....dan yg pasti kita semakin hampir kepadaNya.

Doa sy, semoga tahun ini sy lebih baik dari tahun2 yg sebelumnya. Baik dlm erti kata sgala2nya terutama apabila berurusan dengan hati. 
Begitu juga dgn anak2 sy...
Semoga mereka juga sentiasa berazam mahu memperbaiki diri dari masa ke masa kerana mereka harus tahu bahawa mereka adalah harta yg akan sy tinggalkan untuk terus mendoakan sy dan suami apabila kami sudah tiada lagi di dunia ini.



Rabu, 29 Disember 2010

Jangan Sombong

 Sombong!!!!!
Ramai antara kita akan mendefinisikan pktaan sombong ialah  tidak mahu bertegur sapa, tidak suka senyum, tidak ramah dan tidak mesra. Definisi ini sgt berbeza drp perspektif Islam, di mana sombong bermaksud:  membanggakan diri sendiri, mengganggap dirinya yang lebih hebat drp org  lain hingga memandang rendah pada orang lain. Allah SWT telah melarang kita dalam QS. Al Luqman {31}:18
"Dan janganlah kamu memalingkan mukamu dari manusia (karena sombong) dan janganlah kamu berjalan di muka bumi dengan angkuh. Sesungguhnya Allah tidak menyukai orang-orang yang sombong lagi membanggakan diri"
Mengapa sy terpanggil untuk menulis entri yg btajuk 'sombong' ini? Jawapannya mudah saja. Sy melihat apa berlaku pada diri sy dan di sekeliling sy. 

Antaranya:
1. Sy melihat sikap anak perempuan sy yg selalu rasa rendah diri apabila melihat kekurangan yg ada pd diri. Dia sgt suka membandingkan kelebihan yg ada pd kawan2nya yg tidak ada pada dirinya. Sy mengingatkan anak sy, bahawa kadang- kala kelebihan yg manusia miliki akan mnyebabkan mereka sombong dan bangga diri lebih2 lagi apabila ada yg memuji. Cuba lihat, berapa ramai manusia yg suka mempamerkan kelebihan yg ada untuk meraih puji2an drp org sekeliling? Bukankah beruntung jika tidak ada kelebihan spt yg diinginkannya tetapi redha dgn apa yg dimiliki? Jgn pula berburuk sangka kepadaNya kerana Dia mengetahui apa yg dilakukan dan ditakdirkan untuk kita. Seperkara lagi jgn dilupa, setiap manusia telah Allah sertakan dgn pelbagai kelebihan.Cuma, bgantung pd kita sama ada bersyukur thadap kelebihan yg dipinjamkan atau memanipulasikannya untuk mendapat pujian.

2. Teman anak sulung sy yg agak bijak dlm akademik. Sering sy mdengar keluhan anak sulung sy tentang segelintir rakan2nya di universiti yg suka memandang rendah pada org lain. Merasakan course yg diambil mjadi kayu pengukur kebijaksanaannya berbanding dgn rakan2 yg mengambil course 'biasa-biasa' sahaja. Bukankah sikap teman anak sy ini tgolong dlm istilah ujub atau bangga pada diri sendiri?
Sikap ini juga  mirip dengan sombong. Merasa bangga atau kagum akan diri kita sendiri padahal seharusnya dia  tahu bahwa semua nikmat yang dimiliki itu datangnya drp Allah.Bukankah lebih baik bkongsi kebijaksaan yg dimiliki dgn tujuan membantu rakan2 yg memerlukan khidmat kepakaran otak yg dipunyai.

3. Sikap teman sekerja sy yg petah bicara dlm memberi ceramah. Teman sy ini byk mpuyai 'soft copy' berkaitan pembangunan insan dan sahsiah diri. Pernah sy dan beberapa rakan yg lain ingin berkongsi bahan yg ada tetapi tanpa disangka teman sy ini secara jelasnya memberitahu sgala bahan yg ada tidak boleh dikongsi. Menurutnya, bahan itu merupakan haknya. Sy tidak menyangka jawapan yg diberi krn bagi sy, ilmu yg akan dibawa ke akhirat pun boleh kita perolehi secara percuma,inikan pula ilmu dunia. Sy tahu, teman sy ini tentu tidak mahu kehebatan yg ada pd dirinya akan disaingi oleh org lain. Mungkin takut kelebihannya akan diatasi atau seribu sebab yg bersarang di hati. Bukankah ilmu itu untuk dikongsi bersama?

Bukankah ketiga2 situasi ini memehuhi maksud sombong dalam Islam? Memandang hebat kepada diri sendiri hingga memperlekehkan orang lain? Mereka lupa, setiap kelebihan yg ada, semuanya datang drp Allah SWT. Kita sebenarnya tidak memiliki apa2 pun.Semuanya Allah pinjamkan kepada kita hanya untuk melihat sejauh mana kita memanfaatkan kelebihan yg ada.
Sewajarnya, apabila kita mendapat pujian drp org sekeliling atas kelebihan yg kita miliki, ucapkanlah 'Alhamdulillah' kerana segala puji itu selayaknya untuk Allah dan bukan hak milik peribadi kerana kelebihan yg dimiliki hanya bersifat sementara. Bila2 masa, Dia boleh menarik semula.

Sy sendiri juga takut akan sifat 'sombong' itu kerana adakalanya, sifat itu singgah juga di hati sy. Buat apa sy berbohong pada diri sendiri kerana sy pernah terbaca di mana Abi Salamah meriwayatkan bhw Abdullah bin Amr btemu dgn Ibn Umar di Marwah. Mereka berbual2 dan apabila Abdullah bin Amr berlalu, maka Ibn Umar duduk sambil menangis. Apabila ditanya mengapa beliau menangis, maka menurutnya, Abdullah bin Amr telah mendengar Rasulullah bersabda: " Barang siapa yg di dalam hatinya ada sebesar atom dari sifat sombong, maka Allah SWT akan menimpakan api neraka ke arah wajahnya". 
Dan, hadis ini mengingatkan sy bahawa sy juga memiliki sifat sombong itu walaupun tidak dizahirkan tetapi ia terselit jua di dalam hati. Jadi, sy sendiri harus berusaha membersihkan hati drp sifat sombong itu sendiri. Sy akan cuba dan terus berusaha krn pujian2 memang byk berlegar2 di sekeliling sy. Sy akur hal ini kerana:

Rasulullah saw. bersabda, “….Bahwa dalam diri setiap manusia terdapat segumpal daging, apabila ia baik maka baik pula seluruh amalnya, dan apabila ia itu rosak maka rosak pula seluruh perbuatannya. Gumpalan daging itu adalah hati.” (HR Imam Al-Bukhari)
p/s: Sekadar ingatan bersama: 
Apabila terasa sombong menguasai diri, cepat2 lah beristigfar memohon perlindungan dan keampunan drpNya

Selasa, 28 Disember 2010

Berdoalah Untuk Anak-Anak

Tersentuh hati sy apabila melihat gambar yg menjadi 'profile picture' di face book student2 sy yg begitu tegar dan berani  menyerlahkan aurat yg agak keterlaluan. Sy akui, memang sy tidak semoden ibu2 mereka. Dan , sy tidak kisah kalau ada student sy berkata, "cikgu bukan ibu sy...Ibu sy pun tak kisah...." atau ada ibu-ibu pula yg bersuara, "Cikgu jaga anak cikgu, dan sy jaga anak sy." Apa pun, sy mengaku mungkin sy tidak layak untuk merasakan apa-apa kerana mereka bukan anak2 sy namun, sebagai saudara seagama, sy berhak atas perasaan itu.

Ada yg berani memakai baju siglet yg menampakkan bahagian dada yg sgt ketara. Ada juga yg berani memakai seluar pendek yg menampakkan bahagian paha walhal semasa di sekolah, mereka memakai tudung. Mengapa begitu hipokrit sekali anak2 didik sy? Adakah mereka merasakan, memakai tudung di sekolah itu hanya merupakah sebahagian drp uniform sekolah? Ada juga yg seolah-olah mencabar pihak2 tertentu dgn mengambil gambar bersama pasangan masing2 dgn keadaan yg tidak senonoh. Mereka smua tahu, gambar mereka akan dilihat oleh sesiapa saja. Mereka sebenarnya mcabar siapa? Bukankah mereka mcabar kesucian agama????

Yg menariknya, setiap gambar seksi yg dipaparkan, pasti  ramai pula yg memberi komen2  membina  bagi empunya gambar. Rata2 akan memuji akan kcantikan aurat yg diserlahkan oleh kawan2 mereka. Mcm manalah empunya diri tak merasa bangga? Bohonglah bagi mereka yg suka mendedahkan aurat, tak suka dipuji. Memang mereka ingin dipuji, sebab itu mereka sanggup mnyerlahkan anggota2 yg tak sewajarnya didedahkan kpd umum, ditayang dgn sesuka hati. Memang manusia suka dipuji hingga mereka lupa, jika Tuhan ambil semula kecantikan yg ada, dengan sekelip mata ia hilang drp pandangan mata.

Luluhnya hati sy, apabila melihat ada antara pelajar sy yg semakin 'daring', merupakan pelajar yg sgt berhemah sbelum ni. Malah, dia jugalah yg mjadi informer sy terhadap salah laku sosial rakan2 sebayanya suatu ketika dahulu. Menurutnya,tujuan dia mberitahu sy supaya sy boleh menasihati kawan2nya agar tidak melakukan 'perkara' itu berkali2.Tapi sekarang, pelajar yg mjadi informer sy ini  pula yg terang-terang berani bergambar dgn memakai seluar pendek hingga ke aras paha. Entahlah, manusia memang boleh berubah. Satu pengajaran yg sy dapat: 'kita hendaklah jujur apabila bercakap pasal org lain. Kalau kita bercerita dgn niat nak mengata atau mengaibkan org , pasti kita sendiri yg akan melakukan perkara yg sama. Tuhan akan balikkan semula pada kita. Jadi, kalau nak  bercerita pasal org lain, niatlah dgn sejujur2nya bahawa kita ingin membantu orang itu ke arah yg lebih baik supaya Allah swt akan melindungi kita.'

Seperkara lagi, sy sangat hairan apabila ada ibu bapa yg tak kisah anak2 mereka berpakaian sperti itu. Dan, adakah ibu bapa sekarang tidak mengawal anak2 mereka yg bersosial di laman2 web? Tidak ada masakah ibu2 atau bapa2 sekarang menjenguk sekali-sekala face book anak2 mereka? Paling tidak pun, beri amaran kepada mereka supaya tidak meletakkan gambar2 seksi untuk menjadi tontonan umum. Jika mereka engkar, haramkan saja anak2 terlibat dgn laman sosial seperti FB, twitter dan seumpamanya. Mengapa kita benarkan anak2 melakukan dosa dgn mudah? Atau, adakah kita lupa bahawa kita juga akan terheret sama ke lembah neraka? 

Entahlah.....
Tiba-tiba sj ketakutan mnyerang sy. Sy juga ada anak2 yg perlu dijenguk selalu. Jgn smpai sy sedih melihat anak2 orang, anak2 sendiri terlepas pandang. Sy juga mbenarkan anak sy ber'face book' tetapi penuh dgn syarat2 yg wajib anak sy patuhi. Antaranya, sy tahu password mereka supaya sy juga boleh buka FB mereka bila2 masa. Sy juga sntiasa ada disisi mereka spanjang mereka melayari laman sosial tersebut. Sy tahu anak2 sy mungkin sedikit tertekan, tetapi sy pcaya mereka sgt memahami peranan sy sbg seorg ibu. Sy selalu mengingatkan mereka, perasaan yg sy alami hari ini, akan turut dirasai oleh mereka suatu hari nanti apabila mereka juga memegang 'title' ibu dan ayah. Biar mjadi ibu bapa yg tidak moden dlm hubungan sosial anak2,  asalkan anak2 tahu menjaga maruah diri.

Apapun sbg ibu dan bapa, berusahalah  untuk mgawal anak2 drp berterusan melakukan pkara2 yg melibatkan maruah. Doa untuk anak2 supaya cemerlang di dunia dan di akhirat jgn pernah diabaikan setiap kali selesai solat lima waktu.Selebihnya, serahkan sahaja kpd Yang Maha Kuasa, kerana Dialah maha perancang yg bijaksana.

Berdoalah dan terus berdoa............

Isnin, 20 Disember 2010

Fesyen Bertudung Hari Ini

Assalamualaikum buat sahabat2 sy............
Lama sy tidak menulis di ruang ini...sibuk kerana terlibat dgn ' Urusan Seri Paduka Baginda'. Sekarang urusan tu dah selesai, maka dengan senang hati sy boleh menjenguk blog ni kembali.
Sy cuma ingin berkongsi tentang sesuatu yg sy rasa ada segelintir drp rakan2 sy tidak tahu, atau mungkin terlupa. Sebagai manusia biasa,sifat tidak tahu dan terlupa adalah perkara biasa. Kalau nak diimbas kembali, sy lagi byk 'tak tahu' drp yg 'tahu', apatah lagi pkara2 yg ada kaitan dgn agama suci kita. Faktor umur bukan mjadi kayu pngukur utk dinilai ttg byknya ilmu, krn sy sering ditegur oleh anak lelaki sendiri lebih2 lagi bkaitan dgn agama.Mungkin sy akui, org yg lbh tua, tentu kaya pngalamannya drp yg muda tetapi mbicarakan soal ilmu, bukan terletak kepada sbrang faktor lahiriah. Kadang2, sy bernasib baik krn sy mpunyai sahabat2 yg sentiasa mengingati sy jika ada sesuatu khilaf yg telah sy  lakukan. Alhamdulillah.......
Ilmu memang untuk dikongsi. Jangan ada antara kita terasa dicabar atau tercabar bila ada org lain cuba menegur atau mbetulkan sesuatu yg kita lakukan. Seperti yg sy katakan tadi, ada kalanya kita mmg tak tahu dan ada ketikanya kita terlupa.
Maaf....panjang lebar sy menulis mukadimah entri sy kali ni. 
Sebenarnya, sy hanya ingin bkongsi tentang fesyen bertudung wanita hari ini. Tidak byk pun yg ingin sy kongsikan kerana sy bukan org yg layak mngupas tentang pkara ini. Cuma, apabila sy perhatikan, terlalu ramai rakan2 sy memakai tudung  yg menampakkan sanggulnya yg agak ketara. Sesungguhnya, apa yg sy tahu perkara ini sangat ditegah dalam Islam. Maaf, seandainya perkongsian ilmu kali ni, menyinggung hati dan perasaan sahabat2 sy tetapi, sbagai seorang Islam, kita tidak dpt menolak perkara2 seperti ini lebih2 lg apabila ada alibi. Seperkara lagi, tentang fesyen tudung yang dipinkan pd bahagian tengkuk hingga menampakkan bentuk leher si pemakainya. Hal ini juga wajar dikongsikan bersama kerana fesyen ini salah dari segi agama. Sy pernah mendengar sahabat2 sy mjadikan isu ini sbagai satu polimik. Ada yg mberi pelbagai alasan. Selain daripada alasan 'tak tahu' (alasan sy juga), ada juga yg memberi alasan 'sy tak kisah pun orang nak kata, sebab sy tak niat pun....bla, bla, bla...'.
Sbenarnya, dalam Islam ada perkara yg kita tidak boleh jadikan alasan 'tak niat pun' untuk kita melakukan   dalam  smua perkara. Sbagai contoh, bab cerai dan murtad. Hal2 sperti ini, jgn sesekali dibuat main. Untuk keselamatan, lebih baik jangan dibuat. Itu lebih selamat jika kita dinasihatkan supaya 'jangan buat' pd perkara yg salah dari segi agama oleh orang2 yg pakar dlm bidang ini.

Maaf,sekali lagi, kalau bicara ini mengguris hati. Demi Allah,sy tiada niat tersembunyi dlm mbicarakan soal ini krn sy juga pernah dinasihatkan oleh seseorang apabila sy teringin memakai tudung seperti itu.
Apa pun, sy ingin memohon maaf juga jika ada rakan2 sy terbaca entri ini.
Sy sendiri pun, tidaklah memakai tudung labuh seperti yg disyariatkan. Dan, itu juga berdosa. Tetapi, apa yg  ingin sy fokuskan pd entri kali ini adalah, sesuatu yg dilakukan bukan hanya berdosa, malah ada kaitannya  dgn agama lain. 

Sabda Rasulullah saw:
Barangsiapa menyerupai sesuatu kaum,maka ia termasuk dari golongan mereka.
(Riwayat Abu Daud,disahihkan oleh Ibn Hibban)

Sabda Rasulullah saw:
“Akan muncul dalam kalangan umatku di akhir zaman, kaum lelaki yang menunggang sambil duduk di atas pelana, lalu mereka turun di depan pintu-pintu masjid. Wanita-wanita mereka( isteri mereka atau anak perempuan), berpakaian tetapi seperti bertelanjang (nipis & ketat).
Di atas kepala mereka pula(wanita) terdapat bonggolan (sanggul atau tocang) seperti bonggol unta yang lemah gemalai. Oleh itu laknatlah mereka semua. Sesungguhnya mereka adalah wanita-wanita yang terlaknat”
(Hadith Riwayat Ahmad, jil.2, ms. 223).


Ahad, 12 Disember 2010

Anak-anak Kesayangan Saya

Anak bongsu saya-Qamarusydi Iqhwan Abdullah
Anak gadis saya - Emiliyana 'Aqilah Abdullah      

Anak bujang saya-Qamarul Iqmal Abdullah

Jumaat, 10 Disember 2010

Pesanan Cinta


Cinta yang suci itu, 
Akan jadi jijik atas perbuatan kita sendiri
Hargailah anugerah perasaan yang telah Allah berikan itu
Jangan sesekali mencemari erti kata 'cinta' itu
Kerana....
Apabila kesucian cinta itu dicemari
Kita tidak akan rasa nikmat cinta 
yang benar-benar suci
                                                                         Buat kali kedua 
                                                                         Kerana,
                                                                         Dosa lalu sering memburu 
                                                                        Walau ke mana kita lari
               
              Cinta yang suci,
              Ibarat cinta Rasulullah kepada Khadijah
              Bagai cinta Syaidina Ali kepada Fatimah
              Bukan seperti cinta Laila dan Majnun
              Tidak seperti cinta Romeo dan Juliet
              Yang sering kita jadikan contoh
              Menganggungkan cinta mereka
              Hingga kita terlupa
              Cinta pada insan atas dasar cinta pada Allah
                                                                        Kerana,cinta itu adalah milik Allah
                                                                        Dan atas ehsanNya...kita peroleh anugerah itu

                 Lihatlah cinta,
                 Dari mata hati,
                 Kerana mata hati lebih jujur menilai cinta
                 Tidak berlandaskan nafsu semata
                 Walaupun tidak tampan wajah pria
                 Tidak seayu gadis idaman
                 Lihatlah cinta dari ketulusan budi
                 Bagaimana pasangan mengabdi diri
                 Kepada Allah Rabul Izzati

                 Berkatalah pada diri
                                                                        Berjanjilah pada hati
                                                                        Aku menyintainya kerana dia menyintaMu.............

Selasa, 7 Disember 2010

Pendapat Mereka...Pendapat Saya.

Mengapa antara manusia tidak ada persamaan dan persefahaman dari aspek pemikiran? Kalau ada persefahaman tentu byk masalah dpt dibereskan dgn mudah. Sy tidak kisah jika ada pkara tertentu manusia bertelagah pendapat, sbg contoh tentang isu politik,teknik mendidik anak dn sbgnya. Masing2 tentu ada dalil dan pendapat sndiri.Tapi, sy sgt tidak dapat terima apabila ada pkara2 yg terang2 menyalahi hukum, masih ada ibu bapa yg menyokong pbuatan tersebut.

situasi 1
Seorg ustazah di sekolah sy menegur seorg pelajar yg setiap hari dihantar oleh pljar lelaki di sekolah yg sama. Pljr tsebut mberitahu bhw ibu dan ayahnya tidak kisah krn mereka mmg sedia maklum. Apabila ustazah tsebut mberitahu ibu pljr prempuan bkenaan, dengan tidak ada rasa bsalah sedikit pun, maka si ibu menyokong kata2 anaknya. Ibu jenis apa yg membenarkan anak daranya ke hulu dan ke hilir dgn lelaki yg bukan muhrim? Apa yg harus ustazah tsebut katakan lagi apabila si ibu mnyokong pbuatan anaknya yg terang2 rasa salah dari aspek agama?

Mungkin pndapat mereka: Apa salahnya anak2 skrang diberi sdikit kebebasan? Nanti kalau dikonkong lagi mereka mberontak. Lagipun, anak mereka bhubungan secara terang2an. Tak mungkin berlaku perkara2 yg sumbang.
Pndapat sy: Tidak ada hubungan yg telus blaku antara lelaki dan prempuan yg bukan muhrim. Syaitan tetap mjadi org ketiga. Depan kita, mgkin tidak blaku pkara sumbang, tetapi siapa boleh jamin apa yg blaku di belakang kita? Mereka juga ada nafsu malah sntiasa disokong oleh syaitan laknatullah. Siapa yg berani kata sy kolot dlm isu ini? Kl ada yg berani bkata bgitu, maka kolot jugalah bg mereka hukum yg telah tertera dlm al-Quran.

situasi 2
Minggu lepas, sy melihat  satu keluarga menjamu selera di sebuah restoran di Kuala Selangor.Pasangan suami isteri itu mempunyai 5 org anak yg berumur antara 2 tahun hingga 12 tahun. 4 lelaki dan seorang perempuan. Apa yg mnyebabkan mata sy tertumpu pada kluarga terssebut, smua anak2nya mewarnakan rambut dgn warna perang dan kuning. Anak yg kecil berumur 2 tahun, juga di warnakan rambutnya dgn warna kuning. Terdetik di hati sy, adakah anak sekecil itu mpunyai keinginan mewarnakan rambut kalau bukan kemahuan ibu atau bapanya? Bukankah ibu bapa juga mjadi pdorong kpd anak2 untk melakukan sesuatu yg tidak wajar dilakukan oleh seorg muslim? 

Mungkin pndapat mereka: Apa salahnya mewarnakan rambut? Bukan salah pun sebab di kotak pewarna tu, memang dah ada tanda 'halal'. Jadi apa salahnya?
Pndapat sy: Mungkin betul bahan pewarna itu halal, tp bolehkan air menembusi rambut itu kalau disalut dgn bahan pewarna. Sama juga dgn org yg suka mewarnakan kuku. Bahannya mungkin suci, tetapi air tidak boleh tembus mengenai kuku. Mcm mana mereka nak mengambil wudhu?


situasi 3
Jiran setaman sy, boleh membenarkan 'boyfriend' anak perempuannya bermalan di rumah. Bagi sy, kalau tidak rasa takut sekalipun dgn Allah, skurang2nya keluarga ini ada perasaan malu dgn jiran tetangga. Silapnya kami sbagai jiran kerana tidak ada seorang pun yg menegur pbuatan tersebut. Maka, sy juga mengaku bahawa sy juga buka saudara seIslam yg baik, kerana menutup mata apa yg sbenarnya sy lihat.

Mungkin pndapat mereka: Boyfriend anaknya itu akan mjadi suaminya juga dan skaligus akn mjadi menantu dlm keluarga itu. Apa salahnya mereka ingin berkenalan dgn lebih rapat lagi bakal menantu tsebut? Lagipun, bukan anak prempuannya tidur berdua-duaan.
 Pndapat sy: Mampukan spanjang lelaki bukan muhrim berada di rumah kita, spanjang itulah kita harus mjaga aurat? Susah bagi sy krn pengalaman sy memelihara seorg student lelaki di rumah, amat menyulitkan sekali terutama mjaga soal aurat.


Walau apapun, ssiapalah sy untuk mempersoalkan isu2 ini. Sbg manusia biasa, sy pasti sy juga banyak melakukan khilaf sesama manusia apatah lagi dgn Allah SWT. Dgn tulus dan rendah hati, sy juga memohon ada insan yg boleh menegur sy jika ada kekhilafan yg sy lakukan. Sesungguhnya,manusia dan kesilapan tidak boleh dipisahkan sama ada sengaja dilakukan atau sebaliknya. 

Wallahualam..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...