Selasa, 9 Februari 2016

Kuasa Doa

Masih tergiang-giang di telinga sy kata-kata daripada seorang doktor pakar berbangsa cina tatkala sy membuat pemeriksaan buat pertama kali di kliniknya pada 14 Januari 2016 kerana bleeding yang sangat teruk. " Awak kena operate seberapa segera. Kalau tak, darah takkan berhenti. Awak takkan baik".  Dan, apabila mendengar sahaja perkataan 'operate', hati sy menjadi terlalu kecil. Perasaan bercampur baur. Takut, cemas, sedih semuanya menjadi satu. Sy rasa, apa yg berlaku pada sy merupakan satu penyakit yang sangat serius hingga tidak boleh ditangguh lagi. Esok sy disarankan untuk melakukan operate.

"Sampai bila awak nak bergantung pada ubat? Setahun, dua tahun atau empat tahun?" Itulah ayat yang keluar daripada mulut doktor tersebut apabila sy meminta masa untuk berbincang dengan family terlebih dahulu. 

Kata-kata doktor tersebut, benar-benar menghantui diri sy. Dengan penuh yakin doktor tersebut mengatakan sy tidak akan baik. Menurutnya lagi sy akan bergantung dengan ubat.....jika tidak, sampai bila-bila sy akan bleeding. " Itulah perbezaan antara seorang muslim dengan agama lain. Dalam Islam, setiap yang berlaku itu adalah dengan izin Allah SWT. Siapalah kita untuk merencanakan apa yang bakal berlaku pada masa akan datang? " Bisik hati kecil sy. Walau bagaimana pun, bohonglah jika hati dan perasaan sy tidak terusik dengan kata-kata doktor tersebut.

 Setiap musibah yang datang, menyebabkan kita sedar tiada siapa yang dapat memberi pertolongan melain Allah SWT. Sebagai hambaNya, kita haruslah memohon kepadaNya kerana Dialah yang menyembuhkan segala penyakit. Setiap penyakit itu datangnya  daripada  Dia dan daripada Dia jugalah kita memohon penawarnya. Ketika itu, sy merasakan diri ini sangat kerdil......sekerdil-kerdilnya di muka bumi Allah ini. Kekuatan harus dibina dalam diri. Pelbagai doa sy panjatkan untuk memohon kekuatan dan redha dalam semua ketentuanNya. Sy mula menghafal  beberapa doa yang berkaitan daripada ayat-ayat al-Quran. Bukan setakat itu sahaja, suami dan anak-anak juga memainkan peranan dalam memanjatkan doa kepada Allah SWT. Solat hajat daripada anak-anak sangat memberi kekuatan pada sy. Keyakinan sy semakin tinggi terhadap kuasa doa ini. Sahabat-sahabat rapat yang tahu tentang masalah sy, juga turut berdoa. Keyakinan sy semakin bertambah apabila dua orang kakak sy turut berkongsi rasa tentang apa yang sy rasa. Kata-kata doktor "sy tidak akan baik" itu berjaya sy nyahkan dari fikiran. Siapa dia yg hendak mendahului takdir.

Setiap hari suami akan membakar batu sungai untuk sy bertungku seperti dalam pantang. Anak-anak tak putus menyediakan air yasin untuk sy minum setiap hari. Doa tidak pernah putus memohon agar urusan sy dipermudahkan. Ayat 82 surah Yassin sentiasa sy baca sebelum sy memohon doa kepadaNya.

26 Januari 2016, temujanji sy dengan doktor pakar di HUKM. Doktor lelaki juga berbangsa cina. Ya Allah, memang Dia permudahkan urusan sy ketika itu. Layanan daripada doktor tersebut sangat menenangkan hati. Tatkala sy meminta doktor perempuan yang melakukan 'pep smear' ke atas sy, doktor lelaki itu boleh menunaikan permintaan sy dengan begitu baik sekali.  Syukur Alhamdulillah kerana doktor lelaki itu menghormati perasaan dan malu sy.

Selesai membuat pemeriksaan, doktor tersebut mengakui dinding rahim sy agak tebal dan terdapat fibroid yg agak kecil .Kali ini, doktor menyarankan agar sy tidak mengambil sebarang jenis ubat. Dia memberi sy tempoh 6 minggu untuk sy datang semula berjumpa dengannya. Dalam tempoh itu, sekiranya sy masih bleeding, sy disarankan datang semula ke unit kecemasan. Sepanjang perjalanan pulang, sy cuba pasrahkan diri ini kepadaNya. Ya Allah, hanya padaMu tempat aku berserah. Kuatkan keimananku agar aku tidak berburuk sangka dengan segala yang berlaku. Permudahkanlah segalanya.

“Maka ingatlah kepada-Ku, Aku pun akan ingat kepadamu. Bersyukurlah kepada-Ku, dan janganlah kamu ingkar terhadap-Ku. Wahai orang-orang yang beriman! Mohonlah pertolongan dengan sabar dan solat. Sungguh, Allah beserta dengan orang-orang yang sabar.” – al Baqarah : 152 – 153

Kuasa doa......tiada siapa yg dapat menyangkalnya. Mengadulah padaNya kerana sifat manusia itu memang suka mengadu.
Allah itu, sentiasa ada di ‘sana’ untuk mendengar pengaduan daripada hambaNya. Apabila kita mengadu, bukan Allah tidak memberikan tindakbalas, sebaliknya, Allah mendengar pengaduan kita itu dengan memberikan ketenangan ke dalam hati kita walaupun kita tidak pernah melihat wajahNya.

Hari demi hari sy meletakkan harapan agar sy tidak bleeding seperti sebelum ini. Setiap solat, sy panjatkan doa agar Allah permudahkan segalanya. Subhanallah, maha  suci Allah....pada 3 Februari 2016, sy tidak bleeding seperti sebelumnya malah langsung tidak ada. Alhamdulillah hingga ke hari ini keadaan sy agak baik. Syukur alhamdulillah....terima kasih atas segalanya. 
"Ya Allah, aku bermohon kepadaMu agar Engkau tidak mengujiku dengan ujian-ujian yang tidak mampu aku tanggung. Ya Allah, aku bermohon kepadaMu, permudahkanlah segalanya tatkala aku berjumpa semula doktor pakar pada 8 Mac ini nanti.

Seandainya ada antara kita,merasa tiada tempat mengadu kesedihan dan kepahitan, jangan  lupa Allah sentiasa membuka ruang kepada kita untuk Dia mendengar segala rintihan. Justeru, mengadulah apa sahaja kepadaNya kerana sesungguhnya Dia maha memahami dan mengetahui. Dia maha perancang yang baik. Berdoalah kepadaNya, mohonlah kepadaNya.
"Dan apabila hamba-hamba-Ku bertanya kepadamu tentang Aku, maka (jawablah), bahawasanya Aku adalah dekat. Aku mengabulkan permohonan orang yang berdoa apabila ia memohon kepada-Ku, maka hendaklah mereka itu memenuhi (segala perintah-Ku) dan hendaklah mereka beriman kepada-Ku, agar mereka selalu berada dalam kebenaran
"(2:186)

 Sy pinjam kata-kata daripada satu artikal yang pernah sy baca: 
"Sesungguhnya doa merupakan satu wasilah untuk kita mendekatkan diri kepada Allah.Bersyukurlah kepadaNya apabila hajat kita disampaikan. Teruskanlah berdoa kepadaNya dengan penuh pengharapan dan mengharapkan petunjuk. Hakikatnya Allah lebih mengetahui apa yang terbaik buat hamba-hambaNya".
Waallahualam.


Rabu, 20 Januari 2016

Doakan Saya

Tiba-tiba sahaja sy jadi terkejut apabila sorang doktor pakar sakit puan berbangsa cina mengatakan saya perlu di operate segera setelah dia membuat peperiksaan ke atas sy. Dengan tidak memberi penerangan yang jelas, sudah tentulah sy akan terkejut. Sewajarnya, sebagai seorang doktor pakar swasta, haruslah mesra pesakit dan dapat menenangkan perasaan pesakit. Disebabkan sy tidak pernah mendengar penyakit ini, sudah tentulah sy panik dan teruja ingin tahu lalu mengajukan banyak soalan. Malangnya, doktor hanya menjawab ; ' Kalau sy terangkan pun, awak tak faham". Shock seketika mendengar kata-kata doktor tersebut lantas sy terfikir, di manakah hak sy sebagai seorang pesakit? Sudahlah khidmat consultannya dibayar dengan harga yang agak tinggi.Ya Allah, sabarlah wahai hati.

Dari apa yang sy faham, doktor tersebut menjelaskan sebab-sebab berlaku pendarahan berterusan ke atas sy kerana dinding rahim sy agak tebal. Dalam keadaan sedikit panik, sy minta tangguh untuk membuat keputusan samada hendak dioperate segera atau mengambil sedikit masa. Sudah tentulah sy perlukan masa untuk berbincang dengan suami dan anak-anak. Keputusan untuk menangguhkan operation  menyebabkan doktor tersebut sedikit emosi. Sungguh mengecewakan. Sy cuma minta tangguh untuk memberi ruang sy berfikir, malangnya doktor tersebut boleh mengeluarkan kata-kata yang tidak wajar keluar daripada seorang doktor pakar 'swasta'.
" Terpulanglah pada kamu.....sy cadangkan esok je kamu operate. Kalau tidak, kamu makan jelah ubat sampai setahun, dua tahun atau empat tahun. kalau sy nak terangkan panjang lebar pun, bukan kamu faham pun."  Ya Allah, mendesak sungguh doktor ni. Sy benar-benar stress.

Sudahlah layanan sangat tidak mengembirakan, bayaran pulak boleh tahan juga mahalnya. Ubat 4 jenis, scan dan consultan je mencecah RM 435.00. Dalam dompet ketika itu ada dua ratus lebih je. Kenalah sy tinggalkan kad pengenalan dan terus mencari mesin teller berdekatan.

Petangnya juga sy rujuk ke hospital Tanjung Karang. Malangnya, di sana sy tidak banyak dapat maklumat kerana doktor yang bertugas tidak banyak tahu tentang masalah sy. Kena ambil masa untuk mengesan punca sy 'bleeding' begitu lama. So, sy balik dalam keadaan yang sedikit kecewa. Malamnya sy cuba search di google. Di situ sy dapat banyak maklumat tentang apa yang sy hadapi sekarang ini. Anak sy memberitahu mungkin sy  mengalami ' Ensometrial hyperplasia'. Esoknya atas nasihat doktor Tanjung Karang, dan nasihat daripada sahabat baik sy kak Mun, sy pergi ke HUKM bersamanya.  Di sini, sy hanya buat temujanji untuk berjumpa pakar pada 26 Januari ni nanti Doakan semoga sy kuat menghadapi segalanya dan doakan semoga Allah permudahkan urusan sy.

Bila sy toleh semula hari-hari sebelumnya, Allah memberi kekuatan luar biasa kepada sy. Sy 'bleeding hampir sebulan lebih, dan dalam tempoh itu terlalu banyak aktiviti-aktivit sekolah dijalankan pada bulan December. Ketika itu, sekolah sy mengadakan majlis perasmian Pecah Tanah Dewan Serbaguna sekolah dan Sambutan Jubli Emas sempena 50 tahun sekolah sy ditubuhkan. Perasmian oleh Ketua Setiausaha Negara, jadi sudah tentulah banyak persiapan yang hendak dilakukan. Pada masa itu, sy mengalami pendaharan yg sangat serius di sekolah. Namun, Allah memberi kekuatan luar biasa kepada sy. Alhamdulillah, sy dapat melaksanakan tugas yang diamanahkan dengan sempurna. Terima kasih, Allah.

Mungkin sy tidak biasa berkongsi kesedihan dengan keluarga sejak kecil, maka sikap itu terbawa-bawa hingga ke saat ini. Sy hanya berkongsi rasa dengan dua, tiga orang rakan sahaja. Bagi sy, kawan ketawa memang mudah diperoleh tetapi kawan menangis, memang sukar dicari. Sy redha dengan segalanya dan redha juga dengan keadaan sekeliling sy. Biarlah sy tidak ramai kawan, tetapi sy bersyukur kerana Allah mengurniakan sy dua, tiga sahabat yang sentiasa ada bersama sy selain daripada suami dan anak-anak.


"Ya Allah, sesungguhnya Engkau maha mengetahui akan segalanya. Kuatkanlah hambaMu ini dan permudahkanlah urusanku ".

Selasa, 12 Januari 2016

Anugerah Daripada Allah

Pantas sungguh masa berlalu.......
Sedar tak sedar, sudah 26 tahun usia perkahwinan sy. Walaupun terlalu banyak onak dan duri yang melanda, akhirnya semua dapat diatasi dengan pelbagai cara. Betapa besarnya kuasa DIA yang mentakdirkan perjalanan hidup ini. Subhanallah........
Walaupun keluarga sy bukan dalam kategori orang berada, tapi kami bahagia. Berbeza dengan rakan-rakan seusia sy, masing-masing hidup dalam keadaan mewah dengan harta benda dan rumah melebihi sebuah, kereta berjenama, tanah berekar-ekar dan sebagainya. Sy harus terima hakikat bahawa apa yang kami ada sekarang, adalah seratus peratus  hasil daripada keberkatan duit gaji kami tanpa ada satu sen pun duit yang masuk dari pelbagai sumber. Sungguh, kami tiada tanah pusaka, tiada pendapatan daripada rumah sewa, tiada sumber dari ladang,kebun dan sebagainya. Tiada juga terlibat dengan politik. (Opss....sy sebut pasal politik kerana senior sy sejak sekolah rendah hingga sekolah menengah begitu 'mewah'  walaupun hanya seorang guru dan isterinya juga seorang guru tapi sangat aktif dengan dunia politk)

Berbalik dengan kehidupan sy, kalau ditanya apa yang sy ada.......
Sy hanya menjawab, harta yg paling bernilai yg Allah beri pada sy ialah  sy dikurniakan anak-anak yang baik dan suami yang terima sy seadanya. Suami yg sedia menjadi driver jika sy hendak pergi ke mana-mana sahaja, suami yang boleh bangun pukul 3 pagi hanya kerana sy kelaparan di awal dinihari dan suami yg sering memujuk jika sy bertindak mengikut emosi.

Tatkala sy sering melihat anak-anak remaja berpelesiran tak tentu hala, berpegang tangan tanpa mengambil kira hukumnya, pulang lewat malam, lepak di mana-mana kedai mamak hingga tak kira masa, merokok, meninggikan suara ketika berbicara dengan ibu bapa, meremehkan aurat, dan yang paling sedih sekali ada remaja yg mengabaikan solat. Namun, semua yg sy nyatakan tadi, tidak ada pada anak-anak sy. Alhamdulillah. Bukan bangga diri, jauh sekali bersifat riak cuma inginlah sy nyatakan di sini, apa yg kita tanam.....itulah yang kita tuai. Berdoa pada Allah setiap kali solat agar memiliki anak-anak yg baik dan menyejukkan hati ibu bapa. Kita hanya berusaha, merancang sesuatu yang baik, selebihnya Allah jua tempat kita bermohon.Jika proses biasa telah kita laksanakan namun anak tetap mendatangkan masalah, maka redhalah kita menerima ujian daripadaNya. Selain daripada harta dan pangkat, anak juga boleh menjadi penguji keimanan kepada ibu bapa.

Sy bersyukur kerana pernah suatu ketika, anak sy menegur cara sy berjilbab yang tidak melepasi dada. berbaju kurung tetapi tidak menutup lengan dan tidak berstokin. Menutup aurat dalam erti kata hanya menakai tudung tetapi mengabaikan aurat yg lain. Membetulkan bacaan sy ketika membaca qalam Allah dan yang paling mengusik hati sy, anak-anak menjadi imam solat sy dan suami. 

Tahun lepas, sy merasakan lagi kasih sayang Allah kepada hambaNya kerana dua daripada tiga anak-anak sy berjaya menamatkan pelajarannya. Syukur alhamdulillah. Kejayaan anak-anak dalam akademik merupakan bonus bagi sy kerana apa yang sy harapkan  adalah sifat-sifat mereka ke arah menjadi anak-anak yang soleh dan solehah adalah lebih utama. Bagi sy, biar kurang bijak dalam ilmu dunia tapi lebih cenderung mencari, ,mempelajari dan mengaplikasi ilmu yang membolehkan kami semua mendapat sedikit tempat disisi Allah swt.

Kepada ibu bapa di luar sana, kita sepatutnya bersyukur dan berbahagia jika anak-anak dapat menjadi aset kita di akhirat kelak. Namun, seandainya anak-anak kita berjaya dalam akademik, anggaplah ia sebagai satu bonus dari Allah swt. Jangan pernah merasakan bahawa kitalah menjadi penyebabkan kejayaan anak-anak. Seperkara lagi janganlah kita membanding-bandingkan kecemerlangkan akademik antara anak-anak atau dengan anak orang lain kerana setiap seseorang itu ada kualiti tersendiri atau tersembunyi yang ada pada mereka sama ada mereka sedar atau tidak. Cuma, kita sebagai ibu bapa carilah kelebihan yang ada dan jangan lupa berdoa kepada DIA agar mengurniakan anak-anak yang menjadi penyejuk mata. 

Terima kasih Allah kerana memberikan sy sesuatu yang tidak pernah sy duga untuk memilikinya sebelum ini. Walaupun sy tidak pernah merasai  nilai kasih sayang itu semasa sy kecil hingga sy dewasa, namun kasih sayang itu berlimpah ruah di dalam rumah kecil kami sehingga kini.

Sekadar perkongsian





p/s - Mesti ramai yang tanya, mana suami sy? Untuk pengetahuan semua, inilah karaktor suami sy yang tidak suka bergambar dan tidak peka kepada hari-hari seperti ini. So, sy kena terimalah kelemahannya daripada seribu kebaikan yang dia ada. Okiossssss...... ;-)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...