Selasa, 22 November 2011

Seni Itu Indah dan Luas....

Gubahan buah-buahan yg sy buat sendiri.....
Ni untuk program X-Plus dan pada awalnya cenderahati ni hendak disampaikan kepada perasmi program iaitu Dato'Noh Omar, tetapi di saat2 akhir, Dato Noh Omar tak dapat datang. So, cenderahati ni diserahkan pada perasmi yg lain. Percubaan pertama sy, menggubah buah-buahan di dalam bakul.



 Di bawah ni pula, gubahan bunga untuk sy berikan kepada anak sahabat sy semasa hari konvonya...cantik tak?????

Yang ini pula, catan yang pernah sy hasilkan suatu ketika dulu....Kalau ikut pensyarah sy, catan ini gagal memenuhi citarasa masyarakat Malaysia kerana belum cukup mantap untuk diangkat sbg catan yg baik.


Ni pula, hasil ukiran kayu sy. Memang tangan sy ni kurang berseni jika hendak dibandingkan dengan rakan2 yg lain. Memang sy akui pun, sy agak kurang sedikit bab2 seni visual ni....Mungkin minat sy lebih kepada seni persembahan.
Ha...tentang seni suara ni, sy memang lebih berkeyakinan berbanding dengan seni visual ni. Sekarang ni, sy cuba mengurangkan aktiviti2 seperti ini. Masa ni, bukan sy suka2 pun....just mengambil bahagian dlm salah satu program yg harus disertai oleh semua student...so, hentam sajalah...



Rabu, 16 November 2011

Kehilangan............

Hari ini sy berpeluang menziarahi ibu murid yang meninggal di Jaya Setia. Ya...ibu kepada Allahyarhamah Nabila Aisyah dari tingkatan 4 Sains 1. Terpandang saja wajah ibunya, tercuit seketika hati sy kerana wajahnya ada banyak persamaan dengan arwah. Yalah, apa yang nak dihairankan, dah mereka anak beranak.

Tujuan sy ke sana, hanya untuk menyampaikan wang sumbangan drp guru2 di SMKRMM. Kehadiran sy dgn Kak Min (rakan sy), amatlah menggembirakan hatinya yang memang terlalu sepi dan kosong sejak kehilangan arwah. Sempat juga kami berbual seketika. Dan perbualan kami, tentu tidak lari drp topik 'kehilangan'.
Butir2 yang lahir drp mulutnya, jelas dia masih bersedih walaupun kejadian itu telahpun 41 hari berlalu. Sy lebih byk mendengar daripada bercakap. Lebih baik memberi ruang dan peluang untuk dia meluahkan apa yang terpendam. Sy tahu dia sangat sedih tapi dlm masa yg sama, dia juga berusaha mengumpul segala kekuatan dalaman yg ada untuk melawan rasa sedih itu. 

Tidak ada yg tidak baik yg lahir drp mulutnya melainkan yg baik belaka tentang sikap anak gadisnya itu. Sedih  hati sy apabila dia dengan telus dan tulusnya memberitahu daripada Arwah Nabila lah dia boleh mengaji dan menghafal beberapa doa. Alhamdulillah....sesungguhnya memang arwah anak yg baik dan solehah.

Tidak lekang drp bibirnya menyebut nama arwah yg memang diakui olehnya sendiri memang anak yg baik. Tapi, apa kan daya....takdir Allah tiada siapa yg dpt menghalangnya. Sy menyaksikannya melalui mata hati  akan kekosongan jiwa yg dialami oleh wanita ini. Ingin sj sy memeluknya erat2 sebagai tanda sy sangat memahami. Sekurang2nya, sy dapat meredakan kesedihan hatinya tp dlm masa yg sama sy terfkir juga, cara sy akan menambahkan luka dihatinya. Memandangkan sy terpaksa mengejar masa, pertemuan sy dengannya tidak panjang. Sy harus beredar segera kerana ada urusan yg patut diselesaikan.

Sy meninggalkan ibu arwah dlm keadaan yg sangat sayu. Terdetik jauh di sudut hati sy, ' Adakah Allah akan menguji hambaNya dengan mengambil sesuatu yang sangat kita sayangi?'Bersediakah sy ketika itu? Allah hu Akbar"........  Seketika itu juga sy memanjatkan doa " Ya Allah, ujilah aku dengan ujian2 yang mampu aku tanggung. Aku tahu, semuanya Hak Mutlak Engkau, ya Allah tapi aku mohon padaMu, kerana Engkau yang Maha mengetahui akan hambaMu ini"

p/s: Manfaatkanlah waktu bersama2 orang yg kita sayangi supaya kita tidak menyesal akan kehilangannya.....entah bila....

Khamis, 10 November 2011

Ya....Dia Memang Sahabat Saya

Hari ini, sy benar2 tersinggung.....
Bukan sekali dua sy rasa tersindir dgn rakan2 sekerja. Kalau sy melenting atau menjawab kata2 mereka, segera pula mereka memberi respon yg kononnya mereka tidak berniat atau hanya bergurau. Mengapa orang2 'kita' suka bersikap sedemikian rupa? Mengapa orang2 'kita' suka berburuk sangka? Mengapa orang2 'kita' terlalu byk spekulasi dlm minda mereka.



Kak Pah : Ala, Nora tak payah nak isi borang cuti....pengetuanya kan adik beradik?
Kak Joyah: Buat apa Nora minta pindah,? Kan kakaknya ada kat sini....
Kak Limah : Nora bolehlah, pengetua tu kawan baik dia....
Kak Temah: Syyhhh...depan Nora tak boleh kutuk2 pengetua, nanti adiknya marah.
Kak Senah: Cuba tanya Nora, mesti dia tahu kemana pengetua hari ni?
Poni: Kak Nora dtg ke sini (Hospital) dgn pengetua? Mengapa tak bawa PK1 sekali???

Begitulah kata2 yg sering sy dengar sejak sekolah sy menerima pengetua baru. Kebetulan, pengetua baru ni, memang sahabat baik sy. Kami pernah satu sekolah bersama. Bukan setakat sahabat baik, malah pengetua ni merupakan kakak, ibu, atau boleh jadi apa sahaja dalam hidup sy. Kami pernah mengharungi suka duka bersama. Kami pernah menangis bersama. Dan sejak sy mengenali manusia ini, barulah sy sedar akan kebenaran pepatah melayu : 'Kawan ketawa mudah diperolehi, kawan menangis sukar dicari'. Dan ciri2 sahabat sejati itu, ada pada manusia ini......yang kini menjadi pengetua di sekolah sy.

Sy tidak tahu mengapa hubungan baik sy dgn pengetua mendapat liputan begitu meluas sekali. Setahu sy, tidak ada satu situasi pun yg kami cipta hingga membolehkan orang lain rasa meluat atau benci dengan hubungan yg sedia ada. Sy tidak pernah kelihatan ke hulu dan ke hilir bersama dalam kawasan sekolah. Apa yg menyebabkan rakan2 sekerja sy merasa iri atau tidak senang hati melihat hubungan ini? Salahkah sy jika sy baik dengan pengetua? Hubungan kami telah terbentuk sebelum ini, jadi adakah wajar sy memutuskan hubungan baik kami setelah dia menjadi pengetua? Yang paling menakjubkan, begitu pantas cerita tentang hubungan  baik sy dgn pengetua ini tersebar walaupun ketika itu baru seminggu pengetua bertugas di sekolah sy. Kesimpulannya, bukan dunia artis saja yg ada wartawan....malah di sekolah2 juga ada guru2 yg boleh mencari dan mengorek  rahsia seseorang lalu menyebarkannya dgn bgitu pantas sekali mengalahkan tugas wartawan profesional lagi.

Wahai rakan2 sekerja sy....
Sila 'list'kan, apa perbuatan sy hingga menyebabkan ada di antara kalian yg berasa tidak senang dengan hubungan ini. Apa sebenarnya yg kalian rungsingkan? Apa sebenarnya yg ada di hati kalian hingga menyebabkan kalian tidak sedang dgn hubungan sy dan pengetua. Adakah kalian rasa sy akan mendapat keistimewaan kerana mempunyai hubungan yg baik dgn pengetua. 

Wahai rakan2 sekerja sy....
Sy hanya berkawan baik dgn seorang manusia yg kini menjadi pengetua sy. Dia hanya pengetua, bukannya Perdana Menteri. Agak2nya, apa keistimewaan yg boleh seorang pengetua beri pada seorang guru biasa seperti sy????Berhentilah dari berprasangka.....

 Sy teringat suatu ketika dahulu, sy sangat baik dengan seorang insan bernama Miszalin ketika kami sama2 belajar di MPSAH dan hubungan kami juga menjadi hangat satu kampus. Terlintas juga di fikiran sy, mengapa setiap kali sy mempunyai sahabat baik, ia akan menjadi hangat, sehangat gosip artis. Puas berfikir, sy telah mendapat jawapannya....
Apa jawapannya????
Jawapannya: Sy adalah orang yg sangat menghargai persahabatan dan menyayangi sahabat sy smpai bila2. Dan sy juga yakin, sahabat sy juga sama seperti sy. Jadi, hubungan yg tulus itu, pasti mendapat perhatian drp orang2 di sekeliling sy. Mengapa???? Sebab ramai antara kita suka menjadi sahabat yg menikam sahabatnya sendiri. So, mereka yg bersikap seperti ini, merasa pelik adanya manusia spt sy dan siapa sj yg menjadi sahabat sy.

p/s: Miszalin, sy sangat menyayangi awak sampai bila2........Dan, kini Kak Mun yg kini menjadi pengetua sy juga berada di hati sy. Sy rasa, hanya awak saja yg mengetahui apa erti persahabatan itu.


Khamis, 3 November 2011

Lambaian Pantai Teluk Cempedak

Teluk Cempedak yang indah....
Pantai yg sungguh bersih dan cantik, sesuai untuk menenangkan fikiran. Sesuai juga bersantai seisi keluarga. Sayangnya, sy tak lama di sini kerana tuntutan masa yg memaksa sy kena pulang segera. Sy dan family sempat singgah seketika selepas menghantar anak ke UIA. Esok,sy kena hadir dalam satu taklimat di PKG,Felda Suharto selama 3 hari. So, sy titipkan kenangan di sini....dan insyallah sy akan ke sini lagi. Maklumlah, potensi sy akan hadir ke sini memang ada kerana insyallah, anak sy akan berada di sini selama 4 tahun dan sy juga boleh ikut jalan ini jika sy ingin pulang ke kampung mentua....Dibawah ini, sy titipkan beberapa gambar sepanjang sy berada di sana.....

cantik,kan????

putera dan puteri sy

Didi yg masih manja

pantai yg bersih....
dapat menenangkan minda 

Selasa, 1 November 2011

Sudah Begitu Kehendak Tuhan


Sedih kehilangan murid pd bulan lepas belum lagi reda....sy kehilangan pula seorang lagi murid 3 KRK pada 30 Oktober baru-baru ni. Memandangkan sy guru tingkatannya, mestilah kehilangannya  benar2  membuat sy terasa. Rasa hendak runtuh bumi Allah ini apabila mendengar perkhabaran mengatakan Khairul Afiq meninggal dunia kerana kemalangan jalan raya. Sebu dan sebak dada sy kerana dalam masa tidak smpai sebulan, sekolah kehilangan seorang lagi murid yg sangat pintar dan mempunyai sahsiah yg sangat terpuji. Lebih menyedihkan adik bongsunya juga meninggal,seorang adiknya dikatakan koma dan seorang lagi patah kaki. Hingga ke saat ini, ibunya jg masih tidak sedar diri sepenuhnya.

Baru  minggu lepas sy membawa murid2 3 KRK dan 3 KAA pergi ke Zoo Negara dan Times Square. Tidak banyak dapat bercakap dengan Afiq kerana dia memang seorang murid yg pendiam. Cuma sempat menasihatinya agar tidak terlibat dgn dunia percintaan sepanjang dia bergelar murid sekolah. Maklumlah, murid2 yg pandai adakalanya pun boleh kecundang dek penangan cinta pra-matang. Afiq hanya minta sy mendoanya agar dia teguh dengan pendiriannya selama ini. 

Apa yg harus sy katakan tatkala Allah mengambil nyawa sesiapa sj yg DIA mahukan. Mahu atau tidak, kita semua kena akur dgn ketentuan dan janji Allah. Apa hak kita untuk mempertikaikan semua ini. Walau sesayang mana sekalipun kita kepada dia, hakikat sebenarnya, kita semua adalah milik Allah. Baris terakhir surah Yassin, jelas menyatakan, ......Maha suci Allah yang semuanya dalam kekuasaanNya dan kepadaNya kita semua akan pulang kepadaNya jua...

Tidak tahu kenapa....aura Khairul Afiq begitu dekat dgn sy. Apalah rahsia Allah di sebalik kejadian ini? Manusia sebaik2 dia, boleh pergi buat selama-lamanya dalam usia yg sgt muda. Dia benar2 contoh anak yg baik, dan murid yang cemerlang dlm setiap aspek.

Walau bagaimanapun, sy yakin Arwah berada di tempat yang selayaknya buat dia. Apalah dosa yg sempat dilakukannya dalam usia 15 tahun dia menumpang di bumi Allah ini. Apatah lagi adiknya yang baru berusia 2 tahun. Cuma sebagai manusia yg serba serbi lemah, sy masih kurang mampu menghilangkan rasa sedih yg teramat sangat di hati ini.  Terlalu sekejap rasanya sy mengenali manusia yg bernama Khairul Afiq ini....belum sempat sy ingin membina keyakinan dirinya yg sebelum ini dia memang menunjukkan sikap tidak yakin pada diri. Baru sahaja rasanya sy melibatkan arwah dlm drama sempena program perasmian dan penutupan bulan patriotik. Itupun setelah puas sy memujuknya. Mungkin kerana  seronok, dia berjanji akan turut serta jika drama seumpama ini di adakan pada tahun akan datang. 

Apapun, sy yakin...kesedihan ini akan lenyap juga di telan masa dan waktu. Buat Arwah Khairul Afiq dan adiknya, sy berdoa agar Allah meletaknya kalian bersama2 orang yg beriman. Buat ibu serta adik2 arwah yg masih berada di hospital, cepat sembuh seperti sedia kala. Buat keluarga arwah, semoga tabah menghadapi ujian berat ini. Sesungguhnya setiap kejadian itu, adalah yg terbaik walaupun kita tidak tahu apakah rahsia di sebaliknya.....al-Fathihah...
Kenangan terakhir sy bersama Arwah Khairul Afiq di Zoo Negara


 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...