Jumaat, 17 Ogos 2012

Berhari Raya Dengan Cara Kita

Hanya tinggal 2 hari sahaja lagi umat Islam menyambut ketibaan Syawal yang mulia,  Kalau ditanya perasaan saya, sama sahaja jawapan sy seperti tahun2 yang sudah. Sy tidak menanti kedatangan syawal dgn begitu teruja kerana kekurangan di sana sini menyebabkan sy merasakan seperti itu. Penantian setiap tahun tidak pernah menjadi kenyataan. Sy benar2 merasai kekurangan kerana hajat yg tidak pernah kesampaian. Hajat???? Biarlah ia menjadi rahsia sy. Nasib baik anak2 dan suami sentiasa menceriakan hidup ini.

Kesian juga dengan anak2 saya. Walaupun mereka tidak pernah bersuara, tetapi apa yg pasti cara mereka berhari raya tidak pernah sama dengan rakan2 yang lain sejak mereka kanak2 hinggalah kini. Cuma, sekarang ini, mereka dah dewasa dan tidaklah sukar untuk menerima kenyataan ini. Hanya 'kami' sahaja yang memahami situasi kami.

Sy tidak tahu sampai bila perasaan ini bersarang di hati. Mungkinkah suatu hari nanti, impian sy menjadi realiti tatkala Allah membukakan hati mereka? Atau suasana raya ini akan sy rasai tatkala sy menanti kedatangan anak, menantu dan cucu pulang berhari raya? Biarlah masa dan takdir sahaja yang menentukannya.

Buat emak dan abah, sy memohon ampun dan maaf di atas semua kesalahan sy sejak sy kanak2 hingga kini. Saya pasti, suatu hari nanti segala-galanya akan selesai dan terungkai. Bersabar!!!! dan sy akan terus bersabar dan mananti. Kepada ibu mentua, insyallah sy akan pulang ke kampung berhari raya. Jika ada kesempatan, di sana nanti kita akan saling maaf memaafi antara satu sama lain.

Buat suami, sy juga memohon ampun seandainya sy gagal menjadi seorang isteri yg baik. Maklumklah, kadang2 ada juga tersasar kata dalam mempertahankan sesuatu. Ampun sangat2 kerana sy sebenarnya tidak berniat untuk menyakitkan hati suami.

Pada anak2 juga, sy minta maaf kerana ada hajat anak2 yg tidak dipenuhi. Bukan senang untuk menjadi ibu yang baik dalam segala aspek. Tentu ada juga yg saya terlepas pandang dalam mendidik kalian agar cemerlang dalam mengukuhkan aqidah dan sahsiah.

Kepada kawan2, sy juga menyusun jari sepuluh memohon ampun dan maaf jika secara tak sengaja sy pernah melukakan hati kalian walaupun pada hakikatnya sy sgt menjaga tutur kata agar tidak ada yg terluka. Namun, adat manusia biasa tentu ada juga yg terlepas kata.

Apapun, marilah sama2 kita menceriakan suasana ini dengan cara kita sendiri....Kita cipta keseronokkan itu sesama kita.
  " SELAMAT HARI RAYA, MAAF ZAHIR BATIN "

p/s : Kak Mun, Kak Sarimah dan Lin, mesti selalu maafkan saya,kan??? Kak Biah,,,,hanya tinggal kenangan

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...