Selasa, 12 Januari 2016

Anugerah Daripada Allah

Pantas sungguh masa berlalu.......
Sedar tak sedar, sudah 26 tahun usia perkahwinan sy. Walaupun terlalu banyak onak dan duri yang melanda, akhirnya semua dapat diatasi dengan pelbagai cara. Betapa besarnya kuasa DIA yang mentakdirkan perjalanan hidup ini. Subhanallah........
Walaupun keluarga sy bukan dalam kategori orang berada, tapi kami bahagia. Berbeza dengan rakan-rakan seusia sy, masing-masing hidup dalam keadaan mewah dengan harta benda dan rumah melebihi sebuah, kereta berjenama, tanah berekar-ekar dan sebagainya. Sy harus terima hakikat bahawa apa yang kami ada sekarang, adalah seratus peratus  hasil daripada keberkatan duit gaji kami tanpa ada satu sen pun duit yang masuk dari pelbagai sumber. Sungguh, kami tiada tanah pusaka, tiada pendapatan daripada rumah sewa, tiada sumber dari ladang,kebun dan sebagainya. Tiada juga terlibat dengan politik. (Opss....sy sebut pasal politik kerana senior sy sejak sekolah rendah hingga sekolah menengah begitu 'mewah'  walaupun hanya seorang guru dan isterinya juga seorang guru tapi sangat aktif dengan dunia politk)

Berbalik dengan kehidupan sy, kalau ditanya apa yang sy ada.......
Sy hanya menjawab, harta yg paling bernilai yg Allah beri pada sy ialah  sy dikurniakan anak-anak yang baik dan suami yang terima sy seadanya. Suami yg sedia menjadi driver jika sy hendak pergi ke mana-mana sahaja, suami yang boleh bangun pukul 3 pagi hanya kerana sy kelaparan di awal dinihari dan suami yg sering memujuk jika sy bertindak mengikut emosi.

Tatkala sy sering melihat anak-anak remaja berpelesiran tak tentu hala, berpegang tangan tanpa mengambil kira hukumnya, pulang lewat malam, lepak di mana-mana kedai mamak hingga tak kira masa, merokok, meninggikan suara ketika berbicara dengan ibu bapa, meremehkan aurat, dan yang paling sedih sekali ada remaja yg mengabaikan solat. Namun, semua yg sy nyatakan tadi, tidak ada pada anak-anak sy. Alhamdulillah. Bukan bangga diri, jauh sekali bersifat riak cuma inginlah sy nyatakan di sini, apa yg kita tanam.....itulah yang kita tuai. Berdoa pada Allah setiap kali solat agar memiliki anak-anak yg baik dan menyejukkan hati ibu bapa. Kita hanya berusaha, merancang sesuatu yang baik, selebihnya Allah jua tempat kita bermohon.Jika proses biasa telah kita laksanakan namun anak tetap mendatangkan masalah, maka redhalah kita menerima ujian daripadaNya. Selain daripada harta dan pangkat, anak juga boleh menjadi penguji keimanan kepada ibu bapa.

Sy bersyukur kerana pernah suatu ketika, anak sy menegur cara sy berjilbab yang tidak melepasi dada. berbaju kurung tetapi tidak menutup lengan dan tidak berstokin. Menutup aurat dalam erti kata hanya menakai tudung tetapi mengabaikan aurat yg lain. Membetulkan bacaan sy ketika membaca qalam Allah dan yang paling mengusik hati sy, anak-anak menjadi imam solat sy dan suami. 

Tahun lepas, sy merasakan lagi kasih sayang Allah kepada hambaNya kerana dua daripada tiga anak-anak sy berjaya menamatkan pelajarannya. Syukur alhamdulillah. Kejayaan anak-anak dalam akademik merupakan bonus bagi sy kerana apa yang sy harapkan  adalah sifat-sifat mereka ke arah menjadi anak-anak yang soleh dan solehah adalah lebih utama. Bagi sy, biar kurang bijak dalam ilmu dunia tapi lebih cenderung mencari, ,mempelajari dan mengaplikasi ilmu yang membolehkan kami semua mendapat sedikit tempat disisi Allah swt.

Kepada ibu bapa di luar sana, kita sepatutnya bersyukur dan berbahagia jika anak-anak dapat menjadi aset kita di akhirat kelak. Namun, seandainya anak-anak kita berjaya dalam akademik, anggaplah ia sebagai satu bonus dari Allah swt. Jangan pernah merasakan bahawa kitalah menjadi penyebabkan kejayaan anak-anak. Seperkara lagi janganlah kita membanding-bandingkan kecemerlangkan akademik antara anak-anak atau dengan anak orang lain kerana setiap seseorang itu ada kualiti tersendiri atau tersembunyi yang ada pada mereka sama ada mereka sedar atau tidak. Cuma, kita sebagai ibu bapa carilah kelebihan yang ada dan jangan lupa berdoa kepada DIA agar mengurniakan anak-anak yang menjadi penyejuk mata. 

Terima kasih Allah kerana memberikan sy sesuatu yang tidak pernah sy duga untuk memilikinya sebelum ini. Walaupun sy tidak pernah merasai  nilai kasih sayang itu semasa sy kecil hingga sy dewasa, namun kasih sayang itu berlimpah ruah di dalam rumah kecil kami sehingga kini.

Sekadar perkongsian





p/s - Mesti ramai yang tanya, mana suami sy? Untuk pengetahuan semua, inilah karaktor suami sy yang tidak suka bergambar dan tidak peka kepada hari-hari seperti ini. So, sy kena terimalah kelemahannya daripada seribu kebaikan yang dia ada. Okiossssss...... ;-)

Tiada ulasan:

Catat Ulasan

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...