Hati oh Hati....

Hari ini sy membeli sbuah buku Ibnu Qayyim Al-Jauziyah yang bertajuk 'Bahagiakan Hatimu'. Bagus buku ini dan sy sarankan rakan sy di luar sy membaca buku ini. Bahasanya yg digunakan begitu mudah dan boleh difahami dengan sekali baca sahaja.Isi kandungannya juga bagus kerana ia begitu dekat dgn manusia2 seperti kita. Kebanyakan antara kita, memang tidak seiring antara hati dan kata-kata. Hati kata lain, lidah pula kata lain. Jadi, tidak salah jika kita saling ingat mengingati antara satu sama lain. Dan tidak salah juga jika kita mengaku bahawa kita sering dikuasai hati. Hati pula, jarang sekali bersih. Sering dikuasi oleh nafsu.Apa saja yg terkandung di dalam hati, biasanya akan dizahirkan dgn perbuatan tanpa kita sengaja,. Sifat amarah, bermasam muka, tidak bertegur sapa, berdendam, berburuk sangka tidak dapat dielakkan bila hati tidak dipelihara dengan baik. Dan untuk menjadikan hati ini baik, bukanlah semudah yg disangka. Terlalu sukar menjaga hati dan terlalu sukar juga untuk membahagiakan hati. So, marilah kita sama-sama mendidik hati dengan membaca buku ini. Tak salah rasanya mempromosikan sesuatu yg baik dan memberi manfaat bersama.Marilah kita sama-sama mencuba untuk membahagiakan hati tanpa berprasangka.

"Wahai hati yang tenang,kembalilah kepada Tuhanmu dengan keadaan engkau berpuas hati dan diredhainya disisi Tuhanmu"

(Surah al-Fajr, ayat 27-28)

 

Kuatkan Semangat Saya

Keluarga saya......ayah,mama,amal,nana dan didi. Semoga kebahagian itu kekal dalam hidup kami

Semalam, sy rasa sedih sangat, tapi apakan daya kesedihan itu hanya boleh dikongsi dengan anak2 sahaja. Setelah pergi ke hospital, sy dimaklumkan oleh pembantu perubatan yang tekanan darah suami sy sangat tinggi. Kena masuk wad selama 3 jam. Jadi, sy dan anak2 terpaksa menunggu di hospital hingga pukul 3.50 pagi. Bukan mengeluh cuma sedih mengenang nasib diri. Kadang2, sebagai manusia kita perlukan seseorang untuk menjadi penguat semangat. Adat manusia biasa, sentiasa memerlukan sokongan untuk membina kekuatan.Sy memerlukan "orang2 itu" tetapi sy tak ada yang itu.Malah, hendak bermimpi untuk memiliki 'orang2 itu' pun, mustahil bagi sy. Mungkin telah ditakdirkan begitu.

Salah sy juga. Suka mengharapkan sesuatu yang sy tahu tidak akan berjaya. Itu pun adat manusia biasa juga. Yang tak dapat itu lah, yg kita suka. Sepatutnya belajar terima qada dan qadar yg telah ditakdirkan. 

Kawan?????

Ya, semua akan kata, sy beruntung kerana sy ramai kawan. Nampaknya memang begitu tetapi hakikatnya sy bukan seperti yang disangkakan. Bukan semua kita boleh berkongsi dengan kawan. Ada kala,kita perlukan  'orang2 itu' juga. Apatah lagi sy sukar untuk berkongsi masalah dengan orang lain. Serik, kerana sy mengalami kesukaran untuk mendapat kawan yg boleh dijadikan sahabat.

Tak mengapalah. Sy yakin Allah menguji memang kena pada orangnya. Sy berdoa, semoga Allah permudahkan urusan sy. Walau sesukar mana, sy harus mengadu pada DIA. Sy harus pasrahkan segala-galanya pada DIA dan meletakkan segala-galanya pada ketentuan DIA juga. Allah maha perancang yg baik

Semoga sy semakin kuat menghadapi segala yang mendatang dengan tidak berprasangka buruk pada Tuhan.

"Sesungguhnya dalam penciptan langit dan bumi, dan pergantian malam dan siang terdapat tanda-tanda (kebesaran ALLAH) bagi orang-orang yang berakal, (iaitu) orang-orang yang mengingat ALLAH sambil berdiri, duduk atau dalam keadaan berbaring, dan mereka memikirkan tentang penciptaan langit dan bumi (seraya berkata), "Ya Rabbana, tidaklah Engkau Menciptakan semua ini sia-sia; Maha Suci Engkau, lindungilah kami dari azab neraka""

Kepercayaan Itu Amanah

Hari ni, seorang kawan berbisik di telinga sy : "Nora, betul ke bla...bla....bla....bla...."

Aduh!! Bukan main terkejut sy dengan kenyataan kawan sy. Maka, sy tanya kawan sy balik, dari mana dia tahu cerita itu? Dan, kawan sy ni pun memberitahu dari mana dia mendapat sumber tersebut.

Terkejut bukan kepalang kerana sy byk bercerita kisah ini hanya dgn seorang kawan yg sy anggap 'kakak' sebelum ini dan dia merupakan seorg kawan yg boleh  sy percayai.

Sy hanya mahu mengulas perkara ini untuk dijadikan tauladan atau sempadan kepada rakan2 supaya perkara seperti ini tidak harus berulang pd kalian. Walau  macam mana baik sekalipun, jangan terlalu mudah bercerita sesuatu kepada seseorg yg kita belum pasti siapa dia yg sebenarnya.Walaupun kita memerlukan kawan untuk mendengar dan berkongsi kesedihan, tetapi pastikan betul2 dgn siapa org yg hendak kita kongsikan itu. Mungkin dia terlalu baik untuk kita pada hari ini, tetapi tidak semestinya dia baik buat kita untuk hari esok. Manalah tahu, setelah tempat kita telah diisi dgn org lain, segala kenangan yg pernah kita lalui dan cerita suka duka yg pernah kita kongsi, tidak akan menjadi satu rahsia lagi. Mungkin, dalam keadaan terdesak atau dlm situasi tertentu, dia akan memanipulasikan semula cerita kita. Malah lebih sensasi dari cerita sebenar. Kesian kan??? Ingin berkongsi kesedihan dlm hidup, akhirnya cerita ini tersebar kepada org2 yang sepatutnya tidak wajar tahu. Sy sendiri tidak faham, mengapa cerita ini dipanjangkan  kpd org lain walhal ia hanya melibatkan diri sy. Mungkin seronok 'mensensasikan' cerita org lain. Logikkan, pendapat sy?

Betullah kata seorang ustaz yg pernah memberi ceramah di salah sebuah masjid yg pernah sy hadiri :

" Penyakit yang  paling sukar diubati ialah penyakit hati." Ya, sy sangat setuju dengan kenyataan ini sebab sy juga ada hati. Bukan senang hendak membersihkan hati. Lidah yg tidak bertulang, memang mudah melahirkan kata2 yg kita tidak tahu di mana kebenarannya. Urusan hati, memang manusia tidak boleh kaji.

Okey....mcm nak melepaskan perasaan saja nada entry sy kali ni. Tidak, sy tidak melepaskan perasaan cuma sy rasa perkara ini perlu untuk dikongsikan. Mulai sekarang, kita belajarlah membersihkan hati. Jangan byk berprasangka sesama sendiri. Jujur dengan apa yg telah dijanjikan bersama. Kalau apa yg kita tahu itu tidak wajar disampaikan kepada orang lain, lebih baik  kita menggenggam amanah yg telah diamanahkan kepada kita sebagai satu rahsia.

p/s: Dia dah jadi org lain, setelah dia bertemu semula dengan 'dia'. Ha ha ha....boleh faham ke????