Semoga Tenang

Kasihan sy melihat kawan2 sy yang anak mereka berada di Mesir.
Dpat sy rasakan ketidaktenteraman hati mereka ketika ini. Dan.......sy sangat bersimpati. Mesti ibubapa  yg terlibat, ada yg tidak boleh lena ketika malam dan kenyang walaupun entah berapa kali makan. Manakan tidak, anak yg disayangi berada di negara yg sedang berlaku pergolakan. Kalau sy di tempat mereka pun, mesti tak boleh senang duduk. Serba tak kena.

Dlm situasi ini, tentu kita semua bergantung 100% kepada Allah swt. Dlm situasi ini juga, dah tentu keyakinan kita kepadaNya berlipat ganda krn tiada seorg manusia yg boleh menolong meredakan kegelisahan hati ketika saat ini. Sepenuhnya kita mengharapkan padaNya agar selamatkan org2 yg kita sayangi di sana. Dan sy, pd kesempatan ini juga mendoakan agar tidak ada apa2 yg berlaku ke atas pelajar2 Malaysia di sana. Bulat,jitu, tekad dan nekad, itulah harapan dan kepercayaan ibu bapa padaNya saat2 genting melanda bumi Mesir ini.

Sesiapa yg singgah di blog sy ini, harap kalian semua dpt mendoakan kesejahteraan dan keselamatan umat Islam di sana dan juga anak2 bumi Malaysia yg berjihad di sana. Doakan juga hati2 insan di Malaysia yg ada pertalian dgn insan2 yg berada di bumi Mesir, agar tenang dan yakin dgn kekuasaanNya

Pd entri kali ini, sy ingin bkongsi doa yg pernah sy baca melalui sebuah blog "MakNgohSelamoh'" dan sy sgt tertarik dgn doa ini tatkala hati sy berada dlm gundah gulana.

                                                

    Bismillairahmanirahim

Ya Allah… gantikanlah di tempat keresahan ini dengan kedamaian,
di tempat kedukaan dgn kegembiraan

dan di tempat ketakutan dgn keamanan

Ya Allah, sejukkanlah gejolak hati ini dgn salji keyakinan
dan padamkanlah bara dijiwa dgn air keimanan..
Ya Allah..buatlah mata yg tdk mahu lelap

merasa mengantuk yg memberi ketenangan,

dan letakkanlah di jiwa yg goncang ini kedamaian,

dan berilah balasan baginya
dgn kejayan yg sudah hampir

Ya Allah… halakanlah kebingungan pandangan hatiku kpd nur cahaya-MU
dan tindakan-tindakan ku yg keliru kpd jalan MU yg lurus..
dan palingkanlah org2 yg menyimpang dari jalan MU
kpd hidayah MU

Ya Allah… lenyapkanlah was-was dgn fajar cahaya kebenaran,
dan hapuskanlah jiwa yg resah dgn falak kebenaran,
dan tolaklah tipu daya syaitan dgn tentera bantuan-MU
dlm keadaan terhina...

Ya Allah,lenyapkanlah dukacita ku, hilangkanlah kesedihanku,
sembuhkanlah kesakitanku.. dan halaulah keresahan dari jiwaku...

Ya Rabb…Ya Tuhanku… Daku berlindung kpd-MU
dari rasa takut,kami bersandar dan berserah hanya kpd -MU,
Daku tdk meminta tolong melainkn kpd-Mu

Engkaulah pemelihara ku….

sebaik2 pelindung dan penolong…

Ameen YA ALLAH

Buat Pilihan

Sy sering mendengar manusia akan sering berkeluh kesah apabila tidak mempunyai anak. Kegelisan dan kesedihan atau rasa ketidaksempurnaan hidup, akan dapat dirasai jika sesebuah perkahwinan tidak dilengkapi dgn kehadiran cahaya mata. Semua perasaan itu, bukan sahaja dirasai oleh empunya diri, malah yg lebih menyedihkan ia juga turut mjadi bahan bualan orang di sekeliling kita. Contoh ayat yg biasa sy dengar:

'Kesian si Limah tu, dah dua tahun kawin, masih tak ada anak.'

'Mcm mana dioarg tu tak kaya,anak dah lah tak ada. Diaorang pun tak tahu nak salur duit ke mana.'

'Si Joyah tu,sunyi....dah la suami selalu 'out station', anak pulak tak ada. Mcm manalah bila mereka tua nanti. Siapalah nak jaga....'

Kenapa orang keliling terlalu prihatin tentang isu-isu sperti ini?????? Mudah saja jawapannya.  Mereka suka berkata2 kerana mereka sudah menjadi isteri yg kononnya 'sempurna'. Dapat melahirkan zuriat sendiri. 

Haruskah kita merasa bangga kerana dapat melahirkan zuriat seramai yg boleh???Atau kita merasa sedih kerana ada antara kawan2 kita yg gagal melahirkan anak sendiri?

Sewajarnya, bukan kita merasa bangga dgn kejayaan kita melahirkan zuriat, tetapi kita boleh berbangga apabila kita berjaya mendidik zuriat dengan sebaik yg mungkin. Walaupun anak2 tidak sebijak mana, sekurang2nya mereka tahu menghargai ibu bapa,dan tidak mengheret kita ke jalan menuju neraka.

Bagi teman2  yg masih tidak mempunyai anak, berbaliklah kita kepada ketentuanNya kerana apa sj yg berlaku dalam perancangan Dia juga.Bukan layak utk kita merasai kekurangan mereka yg tidak ada cahaya mata. Mengapa sy berkata begini???? Ya, kerana sy tidak dpt menahan lagi apabila melihat kejadian yg berlaku di hadapan mata dan ia berkait rapat dgn hidup sy. 

Maaf, sy bukan membuka pekung di dada....tapi ia sekadar berkongsi pengalaman. Yg baik, jadikan tauladan dan yg buruk jadikan sempadan.

Ibu mentua sy adalah contoh ibu yg malang. Walaupun mempunyai 8 org anak, tetapi sy tidak nampak di mana keberuntungannya. Sy bukan menjadi hakim yg bijaksana tetapi sy hanyalah manusia biasa yg suka memerhati dan membuat konklusi. Sy tidak mahu membicarakan apa yg telah ibu mentua sy lakukan pd masa lampau krn apa yg berlaku antara dia dan anak2 adalah dlm pengetahuannya dan Allah jua.

Spanjang sy mjadi menantunya,sy dpt bkongsi rasa apa yg ibu mentua sy rasakan. Walaupun sy tahu serba sedikit kisah lampaunya, tetapi sbg anak,mereka tidak wajar memperlakukan ibu kandung sendiri sedemikian rupa. Dosa dgn ibu, tetap dlm kategori dosa besar. Itu fakta yg telah terkandung dlm kitab suci al-Qur'an. Siapa kita wahai anak????Walau sekejam mana pun, dia tetap ibu yg melahirkan kita. Darjatnya telah diangkat setinggi2nya oleh Allah justeru  kita tidak layak untuk membalas semula apa yg pernah dilakukannya terhadap kita suatu ketika dahulu. Kalau sy sbg menantu, boleh menerima ibu mentua sy seadanya, mengapa mereka sbg anak kandung, sanggup memperlakukannya sedemikian rupa. 

Sy bukan membuka aib keluarga suami, tetapi sy terlalu kecewa dgn apa yg berlaku spanjang sy menjadi sebahagian drp keluarganya. Bukan menyesali takdir, tetapi sekadar menjadikan pngalaman ini sbg penyangkal pendapat org2 di luar sana bahawa 'ruginya jika tidak mempunyai anak sendiri'. Apa untungnya ibu mentua sy jika semua anak memperlakukannya seperti itu?

Suami sy jg pernah kecewa dgn ibu sendiri. Tetapi, disebabkan sy takut akan hukum Allah, maka sy sering mengingatkan suami bahawa apa yg berlaku antara dia dan ibunya tidak harus didendami. Allah itu maha segalanya. Serahkan sj kepadaNya. Alhamdulillah......suami sy dpt mengaplikasikan nasihat itu. Maka, dia lebih byk bdiam drp bsuara.

Pd entri kali ni, tidak perlulah sy menceritakan apa yg berlaku antara ipar2 sy dgn mentua sy dari A-Z. Cuma, yg ingin sy ceritakan ialah klimaks yg berlaku antara mereka di mana ibu mentua sy di maki dan di hina oleh anak2. Ada antara mereka yg tega mengeluarkan perkataan 'mampus' dgn ibu sendiri. Malah, ibu mentua sy dihalau drp rumah mereka hanya kerana ibu sy meminta duit tanah yg telah dijanjikan .Di sebabkan ibu mentua sy terlalu sedih, maka dia mghubungi sy dn menceritakan nasib yg menimpa serta menangis atas perbuatan anak sendiri. Sy pula, kehilangan idea dan kata2 utk meredakan perasaan ibu mentua sy. Sbg manusia lemah sgalanya, sy juga rasa sakit hati yg tidak terkata dek perlakuan ipar2 sy tetapi apakan daya. Sy juga mengenali siapa ibu mentua sy tetapi statusnya sbg seseorang yg diangkat darjatnya oleh Tuhan, menyebabkan sy kalah dlm meperjuangkan hak dan kebenaran. 

Ya Allah, kuatkanlah hati sy dalam menghadapi sgala bentuk ujian yg boleh membawa sy terhumban ke neraka angkara ini smua. Teguhkanlah prinsip sy supaya tidak mengeluarkan sbarang kata2 terhadap semua manusia di 'sebelah sana'.

Alhamdulillah...apa yg berlaku pada diri sy, dpat disaksikan oleh anak2 sy sendiri dan kesimpulan boleh dicipta oleh anak2 tanpa sy memandunya. Lihatlah apa yg berlaku  sbg sempadan utk membina khidupan pd masa akan dtg. Dan, pada mereka yg berada di luar sana, anggaplah kisah ini sbg bahan unt renungan ke dalam diri. Ya, kita patut berbangga kerana kita mempunyai zuriat sendiri tetapi kita sepatutnya lebih berbangga jika kita bjaya mendidik zuriat itu supaya takut kepada Allah. Sesungguhnya, apabila 'takut kpd Allah' berada di tingkat yg paling atas, insyallah sgala perbuatan yg akan dilakukan, akan ditmbang tara krn takut kepadaNya akan mengatasi segala2nya.

Buatlah pilihan sendiri :

i. Untungkah kita jika mempunyai anak yg ramai, tp di akhirnya kita diperlakukan sedemikian rupa. Bayangkan hati kita sbg ibu yg melahirkan mereka.

ii. Malang sangatkah atau rugikah kita jika kita tidak dpt melahir zuriat sendiri jika anak2 yg kita lahirkan semuanya tidak mengenang budi.

Kesimpulannya:

Sy yakin, kita semua boleh membuat kesimpulan sendiri.

Fikirkan

Sejauh mana,ibu bapa boleh merosakkan anak-anak? 

Di sini, sy ingin memaparkan beberapa situasi bagaimana ibu bapa terlibat dalam merosakkan anak2 yang mereka sayangi. Kali ini, sy hanya berperanan sbagai pencerita situasi, dan para pembaca boleh menilai sendiri.

Situasi 1:

" Saya tidak mahu murid2 dlm kelas saya terlibat dengan sesuatu yg boleh melibatkan maruah diri. Sy mahu, kepandaian yang kamu miliki, selaras dengan maruah dan harga diri. Sy tidak mahu ada mata-mata di luar sana yg bercerita perkara2 yg buruk tentang sikap dan tingkah laku kamu." Begitulah amaran sy kepada murid2 di kelas sy. Memandangkan sy menjadi form teacher kelas yang terbijak dlm sekolah tersebut, maka sy berpesan-pesanlah kepada anak2 didik sy. Sesuai dengan surah 'Al-Asr', ayat 1-3, supaya kita berpesan2 sesama manusia.

Keesokannya, seorang ibu pelajar datang ke sekolah berjumpa dgn salah seorang guru disiplin. Antara katanya :"Sy datang ke sekolah ni cikgu, bukan kerana masalah anak sy bercium di dalam kelas, tapi kerana sanak sy mengadu yg dia disindir oleh guru tingkatan dan ustazah di dalam kelas"

Apabila guru disiplin memberitahu sy, bukan kepalang sy terkejut. Ada juga ibu2 di muka bumi ini yg bersikap seperti ini. Bukan si ibu kesah anaknya bercium dgn pelajar lelaki di dalam kelas, tapi marah pula kepada sy yang kebetulan menegur sikap pelajar secara rambang. Tak pasal2, sy tahu ada pelajar dlm kelas sy terlibat dgn aktiviti yg tidak bermoral.

Situasi 2

Pengawas di sekolah sy dpt merampas sebuah telefon bimbit. Tugas sy, meng'eksplore' isi kandungan di dlmnya. Itu memang sudah mjadi tanggungjawab guru disiplin. Bukan lagi terkejut, malah hampir sesak nafas sy apabila melihat  lebih daripada 40 video kelucahan melampau di dalamnya. Memang hebat pelajar melayu sekarang. Terlalu 'advance'......

Tanpa ditanya, pelajar itu memberi penjelasan : "Ada sebab mengapa sy bawa telefon, ckg"

Sy pula tidak berminat untuk tahu mengapa dia bawa telefon, malah sy lebih berminat utk mengetahui sebab2 dia menyimpan video2 lucah dlm handphone.

Dengan tidak rasa bersalah, pelajar sy mjawab : "Ala, biasalah remaja lelaki buat benda2 mcm ni. Tu perkara biasa la ckg".

Fuh....ringannya tangan sy pd masa tu. Kalaulah kuasa ckg tidak terbatas, dah lama lima jari sy melekat ke pipi pelajar kurang ajar itu. Mudah sungguh dia membelakangkan hukum.

Maka, tindakan badan disiplin memanggil penjaga pelajar berkenaan. Syukur, alhamdulillah........krn mdapat kerjasama yg baik drp bapa pelajar berkenaan.Maka,kami pun bertanya, dari mana pelajar berkenaan meperoleh telefon bimbit secanggih itu. Si bapa pun menjawab:"Sy yg belikan,ckg. Anak sy tak mahu telefon2 biasa ni. Dia nak yg canggih. Ya lah, skrang dah zaman teknologi bkembang. Tak sangka pulak ni jadinya"

Maka, berkata2 lah sy di dalam hati...... ' apa perlunya pelajar yg baru tingkatan 4 memiliki hp skrang? Bukan dia tinggal di asrama pun. Kenapa semua kemahuan anak dilaksanakan?Siapa nak jawab bila blaku sperti ini? Tu lah masalahnya jika ibu atau bapa yg selalu berbaik sangka dgn anak2'

Situasi 3

"Mad, betul ke kamu dah biasa buat hubungan2  haram ni?" Tanya sy kepada seorg pelajar apabila sy dpt tahu dia adalah antara pelajar yg biasa melakukan hubungan intim dgn pelajar2 perempuan di luar dan di dalam sekolah.

"Ya, ckg. Bukan sy je yg nak...kadang2 diorang yg lebih2 dan kadang2, diorang yg minta". Simple je jawapan si Mad, pelajar tingkatan 5. Memang tak ada insuran mulut si Mad ni. Berdesing telinga sy mendengarnya. Bukan main ego si Mad ni. Satu 'side', sy puji sikapnya  krn dia memang telus mbuat pengakuan maut ni.

"Kamu tak kesian ke dgn ibu kamu? Kamu tahu tak, apa yg kamu lakukan ni, dgn tak pasal2 ibu kamu terheret sama ke dlm neraka. Dah lah ibu kamu tu ibu tunggal? Kamu tak kesian ke?" Harapan sy agar tersentuh juga hati si Mad ni. Namun, lain pula jadinya. Dgn senyuman je, dia menjawab:

"Ckg tahu tak kat mana sy buat kerja2 ni????? Kat rumah je, ckg. Emak sy pun tngah melayan nafsunya dgn jantan lain. Tak ada sebab la mak nak marah sy!!!!"

Aduhai.......berasap telinga sy, bergegar jantung sy.......Apa lagi yg sy nak kata melainkan "Astagfirullahalazim"......