Erti Sahabat

Erti Sahabat

Terima kasih buat sahabat2 yg sy sayangi.

Benarlah kata orang, sahabat umpama sebutir mutiara di tengah pasir. Pasir pula ibarat teman2 di sekeliling kita. Sekilas pandang, sahabat dan teman sama sahaja rupanya cuma yg membezakan antara pasir dan mutiara,ialah harganya.

Sy sgt bersyukur ke hadrat Allah swt kerana menemukan sy dgn sahabat yg dekat bersama sy ketika ini. Scara jujurnya, sy mengiktiraf insan ini sbg sahabat kerana terlalu byk ujian dan keperitan yg kami lalui bersama dan berkongsi bersama. Ramai yg boleh mengaku dirinya seorang 'sahabat' tetapi tidak ramai yg sanggup memikul peranan sbg seorg sahabat.

Bagi sy, seorang sahabat bukan sekadar 'mengiyakan' sahaja perbuatan kita, malah seorg sahabat juga harus jujur menegur sahabatnya jika sahabatnya melakukan sesuatu yg sumbang dipandang mata.

Peranan Sahabat

Bercerita tentang sahabat, adakalanya pengertiannya jauh melebihi kluarga sendiri. Bukan niat unt memperkecilkan keluarga sendiri, namun knyataan sy mengandungi bukti. Pernah satu ketika sy rebah tersungkur ke bumi,angkara kesilapan sendiri. Ketika itu, suami sukar mengerti apa yg tkandung di dlm hati. Anak2 yg masih kecil,tentu tidak mengerti tentang godaan dunia yg sy alami. Ketika itu, pegangan sy mjadi rapuh. Keimanan sy goncang...malah sy gagal menggenggam amanah Tuhan. Dalam teraba-raba mcari kebenaran, sahabat inilah yg mghulur tangan. Sy ditarbiyahkan secukupnya hingga sy merasakan betapa kerdilnya sy di bumi Allah ini. Ketika itu, baru sy sedar di mana kaki sy berpijak....

Nasihat yg sungguh bermakna

Boleh dikatakan saban hari sahabat sy ini akan akan memberi kata2 untuk menghidupkan jiwa sy dah hampir mati. Saban hari juga sahabat sy ini akn meluangkan masa untuk memberi sy kekuatan jiwa. Menyokong hujahnya dgn blandaskan baris2 ayat al-Qur'an dan potongan hadis sabda junjungan.

Firman Allah SWT :

الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

Maksudnya : “(Iaitu ) orang-orang yang beriman dan hati mereka menjadi tenteram dengan mengingati Allah. Ingatlah hanya dengan mengingati Allah-lah hati menjadi tenang.” ( Surah Ar Ra’du ayat 28 )

Sekadar Pesanan

Buat saudara seagama, carilah insan yg benar2 dapat meluruskan jalan kalian. Tidak ramai teman2 di sekeliling kita mampu membawa kita menuju ke jalan yg diredhaiNya. Tidak ramai yg sabar mencari erti kbahagian yg hakiki itu dgn menunggunya hingga mngambil masa yg lama. Semuanya ingin diperolehi dgn sekelip mata.

Jangan memperkecilkan peranan sahabat kerana kbykan daripada kita apabila telah bgelar isteri dan ibu, maka sahabat sudah berada di tempat kedua dalam hidup mereka. Sekadar berkongsi rasa dan pengalaman, percayalah adakalanya sahabat mampu memberi kita kekuatan. 

Bagi Saya.....

Walaupun sy mempunyai keluarga yg bahagia, namun sy tidak pernah sama sekali melupakan peranan sahabat. Dia yg bergelar sahabat sy, berada begitu kukuh dalam hati sy di suatu sudutnya yg tersendiri. Ada ketikanya, sahabat mampu menyapu air mata di saat2 sy bersedih. Ada kalanya, segala yg berat itu menjadi ringan. Ada masanya yang pahit juga mjadi manis. Demikian hebatnya peranan sahabat bg sy. Walau apa pun, sy tetap bersyukur kpdNya kerana  Dia telah menemukan sy dgn sahabat seperti 'dia'. Sy redha dgn apa yg berlaku tentang kisah silam sy krn Allah telah menggantikannya dengan sahabat yg sy temui ketika ini.

 Ciri-ciri Sahabat Yang Baik

Untuk mencari sahabat yg baik,hendaklah bersahabat dengan orang yang berakhlak mulia kerana sahabat yang berakhlak mulia akan menyelamatkan diri kita sebagaimana pesanan Alqamah kepada anaknya: "Jika engkau ingin bersahabat, carilah sahabat yang boleh membantu di waktu kesusahan, yang boleh menyembunyikan keaiban dan kesalahan yang dilakukan, yang menolong di waktu kesempitan, yang akan membalas kebaikanmu dengan kebaikan juga, yang membenarkan katamu selagi engkau berkata benar dan yang akan menyebelahimu apabila berlaku perbalahan".(mafhum riwayah)

Dan kerana itu jugalah Jaafar As Siddiq r.a berkata : "Janganlah engkau bersahabat dengan lima golongan ini iaitu orang yang banyak berdusta, orang yang kurang akal, orang yang kedekut, orang yang penakut serta orang yang fasik. (mafhum riwayah)

Sesungguhnya sahabat dalam perjalanan kehidupan ini bagaikan garam dalam masakan. Tanpanya hidup akan terasa hambar. Tanpa cinta dan persahabatn ini, hidup tentu tidak ada dinamik dan akan terasa gersang.

Selamat Hari Lahir Buat Insan yg Bernama Aku

Setiap 25 Jun, umur sy semakin meningkat. Bererti semakin dekatlah sy dengan pemisah dunia iaitu kematian. Bila sebut saja soal kematian, tiba2 terasa ngeri sangat. Terasa spanjang hidup ini, tak bnyak yg sy lakukan sbagai hamba Allah. Tidak byk yg sy lakukan sbagai tanda sy mengakui sy adalah hambaNya jika dibandingkan kenikmatan yg Allah pinjamkan kepada sy. Subhanallah...

Demi masa! 
Sesungguhnya manusia dalam kerugian,
Kecuali orang-orang yang percaya, dan membuat kerja-kerja kebaikan,
dan saling berwasiat pada yang benar, dan saling berwasiat untuk bersabar.
(103:1-3)

Memang rugi sebenarnya hidup ini jika tidak diisi dengan pkara2 yg memberi manfaat. Tapi, apakan daya manusia termasuk sy memang selalu leka. Leka dgn keseronokkan dunia. Ketawa gembira shingga lupa pada saat kematian yg hampir tiba. Sedangkan sy tahu, banyak ketawa itu boleh mematikan hati.

25 Jun mengingatkan sy supaya bertambahan usia menuntut sy memperbanyakkan amalan yg boleh dibawa ke sana. Seawal pagi lebih kurang 12.10 pagi, sms tidak henti2 sy terima. Pada awal pagi ini, org ptama yg wish kat sy tentulah suami dan anak2. Ucapan yg sgt bermakna dan kata2 biasa yg sy terima drp mereka mendoakan sy agar panjang umur. Sy terus mencelah, agar doakan sy mendapat keberkatan dlm hidup selagi hayat di kandung badan. Keberkatan dalam mgharungi khidupan lbh penting kerana sepanjang mana pun usia jika sentiasa melakukan dosa, apalah ertinya.

Kalau ada peluang agar masa diundur semula, sy ingin membetulkan kesilapan lampau. Sebagai anak, tentu sy tidak lari dari melakukan ksilapan pada kdua orang tua Sbagai isteri ,tentu sy juga ada kerterlampauan bicara dan meninggikan suara, sebagai ibu tentu sy terlepas tanggunjawab sekali-sekala, sebagai kawan, tentu sy pernah mengguriskan perasaan mereka dan sbg guru tentu sy pernah menyebabkan anak didik sy terluka. Maafkan sy....Maafkan sy wahai mak,abah,abang,anak2 kawan2 dan anak2 didik sy...

25 Jun menyedarkan sy usia smakin hampir ke penghujungnya. Dan dalam usia seperti ini, sy mengharapkan yg baik2 shj. Sy inginkan ketenangan dlm khidupan. Sy ingin kberkatan dlm khidupan dan unt itu sy harus berpada2 dlm apa yg dilakukan akan beroleh keberkatan. Perlu bersendirian tetapi tidak kesunyian. Ada masa unt muhasabah diri agar sedar kesilapan yg terlalu byk dilakukan. Ada masa bsama keluarga dan melayan karenah anak2 pelbagai ragam serta kerenah anak didik yg pelbagai rupa. Konsisten keluar mcari rezeki dengan niat ke jalan Allah. Dan berdoa agar mendapat rezeki yg halal unt keluarga dan boleh diberi kepada orang lain yg memerlukan.

Satu artikal yg pernah sy baca  menjadi kekuatan jiwa saya:

Bergembiralah membuat kebaikan tanpa diketahui oleh orang lain. Jauhilah dari riya’, sum’ah dan ujub. Sedikit amalan, dengan ikhlas lebih baik daripada banyak tetapi dicelahi oleh rasa sombong. Bila berjaya melakukan kebaikan, jangan memperkecilkan orang lain. Justeru, masih ada manusia yang tidak dikenali di bumi tetapi sangat tersohor di langit sana. Kebaikan jangan dianggap jasa, tetapi anggap sahaja penebus dosa.

Aku ingin segala-galanya indah, ceria dan tenang… namun siapalah aku? Kau, aku dan kita cuma seorang hamba. Pada kita ada tadbir. Tetapi pada Allah segala Takdir. Lalu usaha kita hanyalah… menserasikan tadbir mengikut Takdir! 

Selamat Hari Lahir buat sy sendiri....

 

Ini permata hati mama yg juga merupakan hadiah yg paling berharga buat mama....
so, jgn buat sesuatu yg melukakan hati mama 

Kukuhnya Jiwa Dia.....

 (sambungan dari post yg lalu...."pergilah air mata...selamat hari ibu)

Hari ni sy sempat duduk semeja dengan kawan sy (kwn sy yg dibuang ibu sendiri). Membuak-buak harapan sy supaya dia membuka mulut untuk mnyambung cerita keluarganya. Cerita family yg lain dr yang lain. Kalau cerita ibu bapa yg sygkan anak...sy tak heran. Perkara biasa. Tp cerita ini, memang sy tak jumpa pun secara realitinya...Lama jg kami duduk semeja,tp kawan sy ni dok cerita pasal anak2nya. Sy harap sgt dia akan mnyentuh cerita ibu bapanya.

"Kak,semalam sy terjumpa emak dan kakak2 sy..." Lega,dia mulakan bicara. Lorong utk sy bertanya lbih lanjut terbentang luas.

" Iya ke???Mcm mana ? Mak nampak tak?"

"Tak...sy nampak dia dari jauh je...."

"Kenapa tak pegi jumpa????"

"Tak berani la,kak!!!!"

Terkejut saya bila dia memberi alasan tidak berani berjumpa ibu sendiri. Mungkin benar apa yg dia kata,orang sukar untuk memahami keadaannya.

"Kenapa sampai tak berani????" Tanya sy lagi.

"Sy malu kalau sy jumpa,mak pura2 tak mengenali sy",katanya

"Dah pernah kena ke???

"Pernah,kak. Sy pernah jumpa mak sy di One Utama. Sy tegur dan sorong tangan, tp mak sy buat tak peduli je....dia tak sambut tangan sy. Malu sy,kak. Kejadian tu berlaku depan suami dan anak-anak sy", kata kawan sy dengan nada yang sedih. Sy pun sedih juga....memahami perasaan malu yg dirasai ketika itu.

"Andi (anak bongsunya) sampai tanya sy, kenapa orang tu tak nak sambut tangan mama? Sy tak dpt jawab,kak" , ulasnya lagi

"Anak sy kata,sombongnya org tu.....mcm mana sy tak sedih,kak?"

Sy tidak menjawab pertanyaan kawan sy tu. Sy mendengar sahaja butir-butir yang keluar daripada mulutnya...serentak dgn itu, air mata kawan sy bergenang di hujung kelopak mata. Cepat2 dia kesat dengan tisu yg memang tersedia di atas  meja.

"Si Andi tak kenal ke org tu neneknya?" Tanya saya.

"Mcm mana nak kenal, kak. Kali terakhir dia jumpa neneknya ketika umurnya 7 tahun,kak."

Tersentuhnya hati sy...tak sangka di dalam dunia abad ke 21 ni ada juga manusia bgelar ibu seperti itu. Agh...mcm tidak percaya tp bila difikirkan semula, tak ada sebab kawan sy ni nak memburuk2kan ibu sendiri. Tak mungkin...tak mungkin. Dan tidak juga mungkin seorg ibu membenci anaknya sendiri?? Ni tentu ada sebab2 tersembunyi. Dgn memberanikan diri, sy terus bertanya.Skurang2nya sy dapat memahami situasi ini dgn sejelas2nya.

"Boleh ke, akak tahu, mgapa smua ini boleh berlaku???"

Lama kwn sy ni mdiamkan diri. Sy pula dh rasa tak senang hati. Takut soalan sy mguris hati atau bicara sy menyinggung sanubari.

"Maaf ya,kalau kata2 akak ni tidak mnyenangkan. Tak pa, tak pa...akak tak paksa. Kalau ia merupakan terlalu peribadi, tak perlu diceritakan", sy memegang kedua2 tangannya tanda memohon maaf.

"Tak,kak. Sbenarnya sy sedang berfikir sesuatu. Kalau sy bcerita dgn akak, adakah akak boleh memahami sy? Atau akak rasa sy skadar mereka cerita?"

"Ceritakanlah kalau ***** percaya dgn akak. Sama ada akak pcaya atau tidak, tak perlu dirisaukan. Skurang2nya,kita boleh bkongsi rasa. Itupun kalau pcaya.." Jawab sy. Dalam hati, sy terlalu ingin tahu apa sbnarnya berlaku ke atas kwn sy ini. Di sebabkan sy dh mngetahui ceritanya dari awal, tentu sy ingin tahu kesudahannya pula.

"Keluarga sy menuduh sy 'ilmu hitam'kan diorang,kak. Apa yg berlaku ni, mnyebabkan ibu bapa sy mengesahkan kata2 bomoh 'sial' tu tentang sy semasa sy dilahirkan dulu. Sy kan pernah cerita pd akak dulu??Smpai hati ibu sy menuduh sy 'ilmu' kan diorang?"

"Ha??? 'Ilmu' kan keluarga sndiri? Kenapa boleh timbulnya isu ni?"Tanya sy lagi. Semakin panas cerita ini mengetuk2 pintu hati sy untuk mengetahui cerita selanjutnya.

"Satu ketika dulu, keluarga sy sakit. Serentak,kak. Bukanlah sakit terlantar,tp sakit yg merimaskan mereka. Ayah sy, habis mulutnya pecah2. Sampai tak boleh makan. Kakak sy pun mengalami sakit yg mcm2. Ada yg matanya tak boleh dibuka,ada yg dadanya sntiasa bdebar2.Pendik kata,mcm pnyakit yg timbul ketika tu... Entahlah kak... yg tak kena, mak dan adik bongsu sy. Emak sy pun, apalagi. Tilik kat bomoh lah bila doktor gagal merawat mereka. Bomoh tu kata, semua yg blaku ni adalah pbuatan sy dan suami. A'uzubillah,kak, Sy tak buat kerja2 ni . Sumpah,kak.Sejak itu,mak dan ayah mengharamkan kaki sy memijak rumah mereka."

Terharunya sy. Tak tahu kenapa sy sgt sedih mdengar ceritanya. Ini bukan cerita rekaan. Sy pcaya cerita ini, cerita yg dialami oleh kawan sy sendiri.

"Semua ni sy tahu drp adik sy,kak. Dia dtg rumah . Dan seperkara lg yang mnyedihkan hati sy bila mak dan ayah sy siap berpesan lagi. Kata mereka, haram bg sy dan suami  menjejakkan kaki ke rumah itu lagi dan haram juga bg kami melihat jenazah mereka kalau mereka mati dan mereka juga bersumpah tidak akan menjejakkan kaki dan menjengukkan muka mereka kalau apa2 terjadi pada keluarga saya... Mcm mana sy tak sedih kak?? Bukannya  mak dan ayah beri peluang kpd sy untuk mluahkan rasa. Sekelip mata sj sy khilangan keluarga. "

" Dah lama ke peristiwa ni blaku??" Sy ingin tahu.

" Masa tu, sy baru 3 hari melahirkan anak bongsu sy, kak. Skarang anak bongsu sy dah 12 tahun. Itulah tempoh masanya sy khilangan keluarga scara rasminya."

Ya Allah, tersentuhnya hati sy bukan kepalang. Tergamam sketika mdengar nasib yg dialami oleh kwn sy sndiri yg sebelum ini sy tidak menduganya. Hebat dugaan yg melandanya. 

 "Sudahlah....akak dh faham sgt apa yg ****** rasa dan apa yg ***** alami. Maaf, dik akak khilangan kata2 untuk berbicara agar meredakan perasaan ****** ketika ini...." Itu sahaja ayat2 yg keluar drp mulut sy. Sy gagal memberinya sebarang kata2 semangat untuk mjadikannya semakin kuat. Kesedihannya dapat sy rasakan ketika itu. Kami menangis bersama2 untuk beberapa seketika. Suasana hening kerana tidak ada sesiapa yg bersuara antara kami. 

Kami bingkas bangun meninggalkan meja itu apabila melihat beberapa rakan kami datang ke arah kami untuk menjamu selera......Dan cerita yg sy dengar pada hari ini benar2 mencabar kekuatan emosi buat rakan sy yg pd zahirnya nampak seorang yg sgt happy. Sy jadi kagum dgn kekuatan dalaman rakan sy ini. Dia seorang yg berjaya sebenarnya. Berjaya tidak mempamerkan kesedihan yg melanda di mata dunia. Ksedihan yg ditelannya sendiri bertahun-tahun lamanya.

Sy hanya mampu berdoa:

"Ya Allah, kuatkanlah kawan sy ni menempuh dugaan yg dihadapi...

kukuhkanlah keimanannya agar tidak tergelincir aqidahnya,amin"

Buat kawan sy:

* Berdoa merupakan fitrah manusia.Ia merupakan satu hajat rohaniah yang daperlukan dalam kehidupan manusia itu sendiri….jadi, berdoalah!!!!

* Dr aspek psikologi, berdoa itu mempunyat pengaruh yang amat besar terhadap perkembangan jiwa. Berdoa membuatkan jiwa kita kuat dan tenteram, menambahkan semangat berjuang (al-jihad) dan memberikan penghargaan kepada manusia yang berdoa itu…,jadi, berdoalah!!!!