Nilai Sayang Seorang Ibu

Hari ni,sibuk sy mcari Klinik Putra di Sg Buluh.....

Entah berapa kali sy berpusing2 di kawasan itu dan akhirnya syukur alhamdulillah jumpa juga akhirnya. Sy terus je booking untuk mgkhatankan anak pd cuti sekolah ni, dan sy memilih hari Isnin 7.6.2010. Kenapa smpai jauh2 bgini nak mnkhatankan anak??Bukan tak ada klinik yg menyediakan perkhidmatan yg sama di Kuala Selangor?

Teringat peristiwa beberapa tahun lalu,bagaimana anak sulung sy bkhatan di salah sbuah klinik di K.Selangor. Sy memilih kaedah biasa unt mgkhatankan anak pd ktika itu. Selesai sj bkhatan,tidak ada apa2 yg blaku tetapi setelah hampir satu jam blalu, anak sulung sy menahan ksakitan yg amat sgt apabila ubat bius hilang kuasanya. Sy pun apa lg,spuluh kali panik dari anak sy...maklumlah,anak ptama dikhatankan,serba serbi tak tahu dan kecemasan. Sy bjanji dgn diri sendiri,kali ni sy tidak mahu guna cara biasa....sy nak cuba pula cara laser. Mngikut pngalaman kawan2,cara ni tak mnyakitkan. Jadi,kerana tidak mahu melihat anak sakit,maka sy tidak teragak2 mencuba kaedah ini.....mahal pun tak apa,asalkan anak sy tidak merasa ksakitan.

Sejenak, sy terfikir sketika....begitu erti sebenar makna sayang...sanggup berbuat apa saja kerana sayang. Nabi junjungan kita juga memohon kepada Allah SWT agar memberikannya rasa sakit itu kepadanya daripada rasa sakit itu diberikan kepada umatnya ketika mghadapi sakaratul maut. Begitu besar nilai sayang yg ditunjukkan oleh nabi Muhammad SAW kpada kita umatnya. Tapi...berapa ramai antara  kita yg sering berselawat ke atas nabi sbg tanda kita memperingati baginda? Tidak ternilai rasa kasih itu dan tidak boleh diucap dgn bait2 ayat skalipun.

Kembali kpd cerita sy....

Kerana tidak mahu anak bongsu sy  merasa kesakitan yg sama sperti abangnya,maka sy berusaha mcari klinik yg mggunakan kaedah laser. Itulah nilai sayang sy kpd anak-anak....yg kalau boleh tidak mahu seekor semut pun menggigitnya sejak dari kecil lagi. Hebat sungguh nilai sayang ibu kepada anaknya,bukan?? Semua ibu yg benar2 dinamakan ibu pasti menyanyangi anak2nya...malah sanggup mgadai nyawa demi menyelamatkan anak2.

Sejauh mana pula kasih sayang anak2 kepada ibunya???

Dan.........sejauh mana juga nilai kasih sayang anak2 saya kepada saya? Biarlah anak2 sy mjawab soalan ini namun apa yg pasti sy tidak mahu mereka terpaksa melakukan sesuatu demi mengaburi mata saya dan mata masyarakat. Biarlah rasa kasih dan sayang itu terbit daripada  hati yg suci dan ikhlas daripada seorang anak kepada ibunya yg ketika itu tidak lagi berdaya.

 

Ya Allah...smoga anak2 saya tidak derhaka kepada sy di saat2 sy memerlukan kasih sayang daripada mereka....Amin.

Tewas Jua Akhirnya

Sy rasa,sy tidak berdaya lagi membantu pelajar sy ni....

Puas sy merasionalkannya.... hari ini dia terima,tapi esok dia mengulang lagi perbuatan yg sama. Sy gagal menariknya ke pangkal jalan....dan sy juga mngakui bahawa sy benar2 kalah dlm pjuangan ini...

Sy ingin bkongsi dgn beberapa orang rakan tp jawapan yg sy terima sgt menghampakan. Rata2 akan mjawab : "Kita jangan fikirlah masalah orang,masalah kita pun bertimbun. Buat sakit kepala je..." (cuma versi mereka sj yg berbeza)

Terkedu seketika.....inikah jawapan yg harus seorang guru berikan apabila mengetahui anak didiknya jauh melangkah ke jalan yang tidak sepatutnya dilalui. Tiba2 saja sy rasa bersendirian. Sy tidak dpt mengambil contoh drp Rasulullah saw betapa gigihnya baginda berjuang ke jalan Allah. Bukan sedikit perjuangan Rasulullah dan bukan senang hendak menarik umatnya ke jalan yg benar. Sy baru nak menarik seorang pelajar....dah brasa putus asa  lebih2 tidak mdapat sokongan drp kawan2. Mngapa mereka bfikiran seperti itu? Tegarkah mereka buat tidak tahu tentang apa yg mereka tahu berkaitan dgn  anak didik mereka sendiri??? Dan...lbih menyedihkan anak didik itu sbangsa dgn kita?

Bagi sy,pelajar2 adalah anak didik sy. Apabila dh disebut anak didik,wajarlah sy serta kawan2 sy mdidik mereka. Mendidik berbeza dngan pktaan mengajar. Mengajar, memang mudah....ikut je sukatan. Yang susahnya mendidik...ia berkaitan dgn hati, permainan emosi, dan psikologi demi membimbing mereka ke jalan yang lebih baik.Tapi.....kenapa kali ni sy rasa sy gagal??? Sy tidak dapat mnyelamatkan pljar ini dari meneruskan tabiat yang sudah menjadi satu kemestian baginya....Plajar sy sudah ketagih melakukannya. Itu pengakuan jujur daripadanya. Dan sy????? terus terkedu khilangan kata-kata. Apa lagi yg harus sy katakan untuk menarik pelajar ini supaya bhenti daripada melakukannya....

Akhirnya....sy akur juga....sy mengangkat kedua2 tangan sy sbagai tanda saya tewas dlm pjuangan ini. Bukan sy tidak ambil peduli tetapi sy khilangan semangat dan kehilangan kata2 azimat...

Dalam tidak sngaja,sy juga sama dgn cikgu A,B,C,D dan.......................("kita jgn fikir masalah orang,masalah kita pun bertimbun. Buat sakit kepala"). 

Teringat akan kata-kata itu,maka sy pun mengesat air mata dan mengambil cermin mata gelap lalu memakainya seolah-olah sy tidak nampak apa yg berlaku di hadapan mata.

Selamat Ulang Tahun Perkahwinan......... buat saya sendiri.

Apa hadiah istmewa di hari ulang tahun pkahwinan saya????

Biarlah itu mjadi rahsia peribadi saya....yang pasti pd 29 Mei ini,genap 20 tahun usia pkahwinan saya.

Spanjang 20 tahun mlayari alam rumah tangga,terlalu banyak suka,duka,dugaan dan pelbagai rintangan yg dihadapi. Lautan mana tak bergelora???Kalau tak drp sikap sy sendiri,mungkin juga dtg drp suami....atau kadang2 drp anak2...atau drp keluarga sy mahupun keluarga mentua. Apa yg pasti semua yg dtg harus ditempuhi dengan hati yg terbuka.

Seronok juga bila stiap masalah yg dihadapi  kita dapat hadapi dgn tabah....kita akan dpt rasa kenikmatan dlm menempuh khidupan. Betapa indahnya bila kita mampu bangun daripada kekecewaan,dan betapa tabahnya bila kita lebih redha mhadapi dugaan drp  Tuhan. Paling mengembirakan,apabila melihat  rumah tangga yg dibina,masih kukuh tersergam dgn dihiasai bunga2 kemesraan dan kasih sayang. Baja yg ditabur,menampakkan hasil yg mbahagiakan.....ya, hadirnya anak2 pengikat kasih sayang.

Tapi....berapa ramai pasangan suami isteri di dunia ini benar2 bahagia mlayari bahtera mereka???

Opss...soalan ini tidak dapat sy jawab dgn tepat kerana tidak ada kajian terperinci mengenainya...

Yang ada,peratus penceraian sahaja. Soal bahagia atau tidak tidak pulak diwara-warakan di mana2 media.

Sy melihat pemasalahan ini dlm kalangan rakan2 di sekeliling sy. Boleh dikatakan ramai yg tidak bahagia tetapi tidak mahu mjadikan isu ini sbg masalah dlm hidup mereka lebih2 lg apabila anak2 meningkat dewasa. Bagi mereka isu kebahagian ini bukan satu isu yg perlu diketengahkan dan kebanyakannya terpaksa hipokrit unt mengaburi mata awam. Lihat sahajalah pasangan suami isteri drp kalangan artis. Kita nampak hari ini mereka mesra,tapi esok dah tersiar di dada akhbar mereka bercerai. Golongan artis ke,sama saja dgn manusia2 di luar sana cuma liputan akan diberikan pd artis kerana cerita mereka boleh dijual.

Yang lebih mjadi mangsa,ialah kaum isteri....kerana mereka lebih pandai mnyorokkan situasi sbenar yg melanda diri mereka dan yg untungnya,pasti para suami. Semua di tangan mereka...dan masyarakat di luar pun biasanya akan memenangkan kaum Adam bila berlaku sbarang tragedi dlm hubungan suami isteri.

Penceraian berlaku....akan tersenarailah ksalahan si isteri. Antaranya:

1. Isteri tak pandai menghias diri                   2. Isteri pemalas,tak tahu berkemas

3. Isteri tak pandai masak                              4. Isteri kuat membebel

5. Bla...bla....bla.....

Memang tak tersenarailah betapa banyaknya kekurangan si isteri hingga suami dapat mencukupkan kuotanya yg dibenarkan dlm Islam. Susah hendak mendengar daripada mulut si isteri tentang keburukan suami mereka. Ramai yg berdiam diri daripada menceritakan keaiban suami masing2. Kenapa dan mengapa???? Kerana mereka tahu dalam islam,aib suami harus disimpan dan tidak boleh didedahkan. Maka,ramailah isteri mendiamkan diri daripada bercerita krn silap2,cerita itu akan mjerat diri mereka.

Wahai para suami,sepatutnya,kalian juga harus buat semakan diri...tanya pada diri tentang tanggunjawab yang harus diberikan pada anak2 dan isteri. Kalau si suami dah memegang title ketua keluarga,bukankah berat tanggung jawab yg digalas? Bg sy,kelemahan isteri adalah kegagalan suami membentuk mereka. Ahhh...malas nak ulas tentang perkara ini. Sebab,isu seperti ini harus dibincang dlm satu meja bulat antara para suami dan para isteri yg terlibat. Perbincangan harus telus dan tulus, baru kita dapat mengetahui kenapa isteri2 atau suami2 tidak berpuas hati dengan pasangan masing2.

Kalau nak disenaraikan kelemahan suami juga,bukannya sikit. Tp,isteri2 takut nak menyenaraikannya kerana talak di tangan lelaki. Last2....ramailah isteri2 makan hati. Entahlah....bukan mudah isu seperti ini ingin dibicarakan....so,berbaliklah kita pada ajaran Islam yg serba lengkap dalam hal2 peradapan manusia. Rujuk2 lah selalu tafsiran al-Quran dan hadith kerana ada perkara yg kita tidak boleh menggunakan logik akal semata. Atau,berjumpalah pada yg pakar untuk menyelesaikan segala masalah berkaitan ketidakpuasan hati dalam hubungan suami isteri.

Apa pun, sy bersyukur kerana tidak berkahwin dengan lelaki yang hampir2 mjadi suami saya satu ketika dahulu...dan yang pasti sy bahagia bersama suami sekarang dan bertambah bahagia dikurniakan  2 orang putera dan seorang puteri kesayangan......TERIMA KASIH , ABANG dan Sujud Syukur kepadaNYA.

Maksudnya : Dan juga mereka (yang diredhai Allah itu ialah orang-orang) yang berdoa dengan berkata: Wahai Tuhan kami, berilah kami beroleh dari isteri-isteri dan zuriat keturunan kami: Perkara-perkara yang menyukakan hati melihatnya dan jadikanlah kami imam ikutan bagi orang-orang yang (mahu) bertakwa. (al-Furqan 25, ayat 74)

selebihnya bacalah : 

http://demimasa-mykrk.blogspot.com/2009/02/doa-doa-untuk-kebahagiaan-rmahtangga_06.html